श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

गीर्वाणाश्च ततः सर्वे ब्रह्माणं शरणं गताः । (१।२)

गजैर् गिरिवराकारैर् हयैश्चैव गजोपमैः ॥ (१।३)

स्यन्दनैर्नगराकारैः सिंहशार्दूलयोजितैः । (२।१)

कच्छपैर् महिषैश्चान्यैर् मकरैश्च तथापरे ॥ (२।२)

ब्रह्मलोकमनुप्राप्ता देवाः शक्रपुरोगमाः । (३।१)

दृष्ट्वा पद्मोद्भवं देवं साष्टाङ्गं प्रणताः सुराः ॥ (३।२)

देवा ऊचुः । (४।१)

जय देव जगद्वन्द्य जय संसृतिकारक । (४।२)

पद्मयोने सुरश्रेष्ठ त्वामेव शरणं गताः ॥ (४।३)

सोद्वेगं भाषितं श्रुत्वा देवानां भावितात्मनाम् । (५।१)

मेघगम्भीरया वाचा देवराजमुवाच ह ॥ (५।२)

किमत्रागमनं देवाः सर्वेषां वै विवर्णता । (६।१)

केनापमानिताः सर्वे शीघ्रं मे कथ्यतां स्वयम् ॥ (६।२)

देवा ऊचुः । (७।१)

अन्धकाख्यो महादैत्यो बलवान् पद्मसम्भव । (७।२)

तेन देवगणाः सर्वे धनरत्नैर् वियोजिताः ॥ (७।३)

हत्वा देवगणांस् तावद् असिचक्रपरद्द्विश्वधैः । (८।१)

गृहीत्वा शक्रभार्यां स दानवो ऽपि गतो बलात् ॥ (८।२)

देवानां वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा लोकपितामहः । (९।१)

चिन्तयामास राजेन्द्र वधार्थं दानवस्य ह ॥ (९।२)

अवध्यो दानवः पापः सर्वेषां वो दिवौकसाम् । (१०।१)

स त्राता सर्वजगतां नान्यो विद्येत कुत्रचित् ॥ (१०।२)

एवमुक्ताः सुराः सर्वे ब्रह्मणा तदनन्तरम् । (११।१)

ब्रह्माणं ते पुरस्कृत्य गता यत्र स केशवः । (११।२)

तुष्टुवुर्विविधैः स्तोत्रैर् ब्रह्माद्याश् चक्रपाणिनम् ॥ (११।३)

देवा ऊचुः । (१२।१)

जय त्वं देवदेवेश लक्ष्म्या वक्षःस्थलाश्रितः । (१२।२)

असुरक्षय देवेश वयं ते शरणं गताः ॥ (१२।३)

स्तूयमानः सुरैः सर्वैर्ब्रह्माद्यैश्च जनार्दनः । (१३।१)

सम्प्रहृष्टमना भूत्वा सुरसङ्घमुवाच ह ॥ (१३।२)

श्रीवासुदेव उवाच । (१४।१)

स्वागतं देवविप्राणां सुप्रभाताद्य शर्वरी । (१४।२)

किं कार्यं प्रोच्यतां क्षिप्रं कस्य रुष्टा दिवौकसः ॥ (१४।३)

किं दुःखं कश्च संतापः कुतो वा भयम् आगतम् । (१५।१)

कथयन्तु महाभागाः कारणं यन्मनोगतम् ॥ (१५।२)

पराभवः कृतो येन सो ऽद्य यातु यमालयम् । (१६।१)

एवमुक्तास्तु कृष्णेन कथयामासुरस्य तत् ॥ (१६।२)

दर्शयन्तः स्वकान्देहान् लज्जमाना ह्यधोमुखाः । (१७।१)

हृतराज्या ह्यन्धकेन कृता निस्तेजसः प्रभो ॥ (१७।२)

पितेव पुत्रं परिरक्ष देव जहीन्द्रशत्रुं सह पुत्रपौत्रैः । (१८।१)

तथेति चोक्तः कमलासनेन सुरासुरैर् वन्दितपादपद्मः ॥ (१८।२)

शङ्खं चक्रं गदां चापं संगृह्य परमेश्वरः । (१९।१)

उत्थितो भोगपर्यङ्काद् देवानां पुरतस्तदा ॥ (१९।२)

श्रीवासुदेव उवाच । (२०।१)

पाताले यदि वा मर्त्ये नाके वा यदि तिष्ठति । (२०।२)

तं हनिष्याम्यहं पापं येन संतापिताः सुराः ॥ (२०।३)

स्वं स्थानं यान्तु गीर्वाणाः संतुष्टा भावितौजसः । (२१।१)

विष्णोस्तद्वचनं श्रुत्वा ब्रह्माद्यास्ते सवासवाः ॥ (२१।२)

स्वयानैस्तु हरिं नत्वा हृदि तुष्टा दिवं ययुः ॥ (२२।१)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे गीर्वाणस्वर्गमनवर्णनं नाम सप्तचत्वारिंशो ऽध्यायः ॥ (२३।१)