श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

नर्मदादक्षिणे कूले तीर्थं परमशोभनम् । (१।२)

शङ्खचूडस्य नाम्ना वै प्रसिद्धं भूमिमण्डले ॥ (१।३)

शङ्खचूडः स्वयं तत्र संस्थितः पाण्डुनन्दन । (२।१)

वैनतेयभयात्पार्थ सुखदनर्मदातटे ॥ (२।२)

तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या शुचिर् भूत्वा समाहितः । (३।१)

स्नापयेच्छङ्खचूडं तु क्षीरक्षौद्रेण सर्पिषा ॥ (३।२)

रात्रौ जागरणं कुर्याद् देवस्याग्रे नराधिप । (४।१)

दधिभक्तेन सम्पूज्य ब्राह्मणाञ्छंसितव्रतान् । (४।२)

गोप्रदाने द्विजेन्द्रो ऽयं सर्वपापक्षयंकरः ॥ (४।३)

तस्मिंस्तीर्थे तु यः पार्थ सर्पदष्टं प्रतर्पयेत् । (५।१)

स याति परमं लोकं शङ्करस्य वचो यथा ॥ (५।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे शङ्खचूडतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम पञ्चसप्ततितमो ऽध्यायः ॥ (६।१)