श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेच्च राजेन्द्र तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् । (१।२)

ब्रह्मावर्तमिति ख्यातं सर्वपापप्रणाशनम् ॥ (१।३)

तत्र संनिहितो ब्रह्मा नित्यसेवी युधिष्ठिर । (२।१)

ऊर्ध्वबाहुर्निरालम्बचकार भ्रमणं सदा ॥ (२।२)

एकाहारवशे ऽतिष्ठद्द्वादशाब्दं महाव्रती । (३।१)

अत्र तीर्थे विधानेन चिन्तयन् वै महेश्वरम् ॥ (३।२)

तेन तत्पुण्यमाख्यातं ब्रह्मावर्तमिति प्रभो । (४।१)

तत्र स्नात्वा विधानेन तर्पयेत् पितृदेवताः ॥ (४।२)

अर्चयेद्देवमीशानं विष्णुं वा परमेश्वरम् । (५।१)

यत्फलं सर्वयज्ञानां विधिवद्दक्षिणावताम् ॥ (५।२)

तत्फलं समवाप्नोति तत्तीर्थस्य प्रभावतः । (६।१)

यस्मिंस्तीर्थे तु यो देवो दानवो वा द्विजो ऽथ वा ॥ (६।२)

सिद्धस्तेनैव तन्नाम्ना ख्यातं लोके महच्च तत् । (७।१)

न जलं न स्थलं नाम क्षेत्रं वा ह्यूषराणि च ॥ (७।२)

पवित्रत्वं लभन्त्येते पौरुषेण विना नृणाम् । (८।१)

सामर्थ्यान्निश्चयाद्धैर्यात्सिध्यन्ति पुरुषा नृप ॥ (८।२)

प्रमादात् तस्य लोभेन पतन्ति नरके ध्रुवम् ॥ (९।१)

संनिरुध्येन्द्रियग्रामं यत्र यत्र वसेन् मुनिः । (१०।१)

तत्र तत्र कुरुक्षेत्रं नैमिषं पुष्कराणि च ॥ (१०।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे ब्रह्मावर्ततीर्थमाहात्म्यवर्णनं नामैकत्रिंशो ऽध्यायः ॥ (११।१)