श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

भृगुतीर्थं ततो गच्छेत् तीर्थराजमनुत्तमम् । (१।२)

पैतामहं महापुण्यं सर्वपातकनाशनम् ॥ (१।३)

ब्रह्मणा तत्र तीर्थे तु पुरा वर्षशतत्रयम् । (२।१)

आराधनं कृतं शम्भोः कस्मिंश्चित् कारणान्तरे ॥ (२।२)

युधिष्ठिर उवाच । (३।१)

किमर्थं मुनिशार्दूल ब्रह्मा लोकपितामहः । (३।२)

आराधयद् देवदेवं महाभक्त्या महेश्वरम् ॥ (३।३)

आराध्यः सर्वभूतानां जगद्भर्ता जगद्गुरुः । (४।१)

श्रोतव्यं श्रोतुम् इच्छामि महदाश्चर्यमुत्तमम् ॥ (४।२)

धर्मपुत्रवचः श्रुत्वा मार्कण्डेयो मुनीश्वरः । (५।१)

कथयामास तद्वृत्तमितिहासं पुरातनम् ॥ (५।२)

मार्कण्डेय उवाच । (६।१)

स्वपुत्रिकामभिगन्तुमिच्छन्पूर्वं पितामहः । (६।२)

शप्तस्तु देवदेवेन कोपाविष्टेन सत्तम ॥ (६।३)

वेदास्तव विनश्यन्ति ज्ञानं च कमलासन । (७।१)

अपूज्यः सर्वलोकानां भविष्यसि न संशयः ॥ (७।२)

एवं दत्ते ततः शापे ब्रह्मा खेदावृतस्तदा । (८।१)

रेवाया उत्तरे कूले स्नात्वा वर्षशतत्रयम् । (८।२)

तोषयामास देवेशं तुष्टः प्रोवाच शङ्करः ॥ (८।३)

पूज्यस्त्वं भविता लोके प्राप्ते पर्वणि पर्वणि । (९।१)

अहमत्र च वत्स्यामि देवैश्च पितृभिः सह ॥ (९।२)

श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१०।१)

तदाप्रभृति तत्तीर्थं ख्यातिं प्राप्तं पितामहात् । (१०।२)

सर्वपापहरं पुण्यं सर्वतीर्थेष्वनुत्तमम् ॥ (१०।३)

तत्र भाद्रपदे मासि कृष्णपक्षे विशेषतः । (११।१)

अमावास्यां तु यः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः ॥ (११।२)

पिण्डदानेन चैकेन तिलतोयेन वा नृप । (१२।१)

तृप्यन्ति द्वादशाब्दानि पितरो नात्र संशयः ॥ (१२।२)

कन्यागते तु यस्तत्र नित्यं श्राद्धप्रदो भवेत् । (१३।१)

अवाप्य तृप्तिं तत्पूर्वे वल्गन्ति च हसन्ति च ॥ (१३।२)

सर्वेषु पितृतीर्थेषु श्राद्धं कृत्वास्ति यत्फलम् । (१४।१)

तत्फलं समवाप्नोति दर्शे तत्र न संशयः ॥ (१४।२)

पैतामहे नरः स्नात्वा पूजयन्पार्वतीपतिम् । (१५।१)

मुच्यते नात्र सन्देहः पातकैश्चोपपातकैः ॥ (१५।२)

तत्र तीर्थे मृतानां तु नराणां भावितात्मनाम् । (१६।१)

अनिवर्तिका गती राजन्रुद्रलोकादसंशयम् ॥ (१६।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे पैतामहतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम चतुरधिकद्विशततमो ऽध्यायः ॥ (१७।१)