श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

सिद्धेश्वरं ततो गच्छेत् तस्यैव तु समीपतः । (१।२)

अमृतस्रावि तल्लिङ्गमाद्यं स्वायम्भुवं तथा ॥ (१।३)

दृष्टमात्रेण येनेह ह्यनृणो जायते नरः । (२।१)

पुरा वर्षशतं साग्रमाराध्य परमेश्वरम् ॥ (२।२)

प्राप्नुयुः परमां सिद्धिमादित्या द्वादशैव तु । (३।१)

अतः सिद्धेश्वरः प्रोक्तः सिद्धिदः सिद्धिकाङ्क्षिणाम् ॥ (३।२)

युधिष्ठिर उवाच । (४।१)

कथं सिद्धेश्वरे प्राप्ताः सिद्धिं देवा द्विजोत्तम । (४।२)

आदित्या इति यच्चोक्तं तन्मे विस्मापनं कृतम् ॥ (४।३)

तपस्युग्रे व्यवसिता आदित्याः केन हेतुना । (५।१)

सम्प्राप्तास्तु द्विजश्रेष्ठ सिद्धिं चैवाभिलाषिकीम् ॥ (५।२)

संक्षिप्य तु मया पृष्टं विस्तराद्द्विज शंस मे ॥ (६।१)

मार्कण्डेय उवाच । (७।१)

अदितेर् द्वादशादित्या जाताः शक्रपुरोगमाः । (७।२)

इन्द्रो धाता भगस्त्वष्टा मित्रो ऽथ वरुणो ऽर्यमा ॥ (७।३)

विवस्वान्सविता पूषा ह्यंशुमान्विष्णुर् एव च । (८।१)

त इमे द्वादशादित्या इच्छन्तो भास्करं पदम् ॥ (८।२)

नर्मदातटमाश्रित्य तपस्युग्रे व्यवस्थिताः । (९।१)

सिद्धेश्वरे महाराज काश्यपेयैर्महात्मभिः ॥ (९।२)

परा सिद्धिरनुप्राप्ता द्वादशादित्यसंज्ञितैः । (१०।१)

स्थापितश्च जगद्धाता तस्मिंस्तीर्थे दिवाकरः ॥ (१०।२)

स्वकीयांशविभागेन द्वादशादित्यसंज्ञितैः । (११।१)

तदाप्रभृति तत्तीर्थं राजन्ख्यातिं गतं भुवि ॥ (११।२)

प्रलये समनुप्राप्ते ह्यादित्या द्वादशैव ते । (१२।१)

द्वादशादित्यतो राजन् सम्भवन्ति युगक्षये ॥ (१२।२)

इन्द्रस्तपति पूर्वेण धाता चैवाग्निगोचरे । (१३।१)

गभस्तिपतिर्वै याम्ये त्वष्टा नैरृतदिङ्मुखः ॥ (१३।२)

वरुणः पश्चिमे भागे मित्रस्तु वायवे तथा । (१४।१)

विष्णुश्च सौम्यदिग्भागे विवस्वानीशगोचरे ॥ (१४।२)

ऊर्ध्वतश्चैव सविता ह्यधः पूषा विशोषयन् । (१५।१)

अंशुमांस् तु तथा विष्णुर् मुखतो निर्गतं जगत् ॥ (१५।२)

प्रदहन्वै नरश्रेष्ठ बभ्रमुश्च इतस्ततः । (१६।१)

यथैव ते महाराज दहन्ति सकलं जगत् ॥ (१६।२)

तथैव द्वादशादित्या भक्तानां भावसाधनाः । (१७।१)

प्रातरुत्थाय यः स्नात्वा द्वादशादित्यसंज्ञितम् ॥ (१७।२)

पश्यते देवदेवेशं शृणु तस्यैव यत्फलम् । (१८।१)

वाचिकं मानसं पापं कर्मजं यत्पुराकृतम् ॥ (१८।२)

नश्यते तत्क्षणादेव द्वादशादित्यदर्शनात् । (१९।१)

प्रदक्षिणं तु यः कुर्यात् तस्य देवस्य भारत ॥ (१९।२)

प्रदक्षिणीकृता तेन पृथिवी नात्र संशयः । (२०।१)

तत्र तीर्थे तु सप्तम्यामुपवासेन यत्फलम् ॥ (२०।२)

अन्यत्र सप्तसप्तम्यां लभन्ति न लभन्ति च । (२१।१)

षष्ठ्यां वारे दैनकरे द्वादशादित्यदर्शनात् ॥ (२१।२)

प्रदक्षिणं तु यः कुर्यात् तस्य पापं तु नश्यति । (२२।१)

अरोगी सप्तजन्मानि भवेद्वै नात्र संशयः ॥ (२२।२)

यस्तु प्रदक्षिणशतं दद्याद्भक्त्या दिने दिने । (२३।१)

दद्रूपिटककुष्ठानि मण्डलानि विचर्चिकाः ॥ (२३।२)

नश्यन्ति व्याधयः सर्वे गरुडेनेव पन्नगाः । (२४।१)

पुत्रप्राप्तिर् भवेत् तस्य षष्ट्या वासरसेवनात् ॥ (२४।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे द्वादशादित्यतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नामैकनवत्युत्तरशततमो ऽध्यायः ॥ (२५।१)