मार्कण्डेय उवाच । (१।१)

तत्रैव सङ्गमे राजन्भक्त्या परमया नृप । (१।२)

प्राणांस्त्यजन्ति ये मर्त्यास्ते यान्ति परमां गतिम् ॥ (१।३)

संन्यस्तसर्वसंकल्पो यस्तु प्राणान्परित्यजेत् । (२।१)

अमरेश्वरमासाद्य स स्वर्गे नियतं वसेत् ॥ (२।२)

शैलेन्द्रं यः समासाद्य आत्मानं मुञ्चते नरः । (३।१)

विमानेनार्कवर्णेन स गच्छेदमरावतीम् ॥ (३।२)

नरं पतन्तमालोक्य नगाद् अमरकण्टकात् । (४।१)

ब्रुवन्त्यप्सरसः सर्वा मम भर्ता भवेदिति ॥ (४।२)

समं जलं धर्मविदो वदन्ति सारस्वतं गाङ्गमिति प्रबुद्धाः । (५।१)

तस्योपरिष्टात् प्रवदन्ति तज्ज्ञा रेवाजलं नात्र विचारणास्ति ॥ (५।२)

अनेकविद्याधरकिन्नराद्यैर् अध्यासितं पुण्यतमाधिवासैः । (६।१)

रेवाजलं धारयतो हि मूर्ध्ना स्थानं सुरेन्द्राधिपतेः समीपे ॥ (६।२)

नर्मदा सर्वदा सेव्या बहुनोक्तेन किं नृप । (७।१)

यदीच्छेन्न पुनर्द्रष्टुं घोरं संसारसागरम् ॥ (७।२)

त्रयाणामपि लोकानां महती पावनी स्मृता । (८।१)

यत्र तत्र मृतस्यापि ध्रुवं गाणेश्वरी गतिः ॥ (८।२)

अनेकयज्ञायतनैर् वृताङ्गी न ह्यत्र किंचिद्यदतीर्थमस्ति । (९।१)

तस्यास्तु तीरे भवता यदुक्तं तपस्विनो वाप्यतपस्विनो वा ॥ (९।२)

म्रियन्ति ये पापकृतो मनुष्यास्ते स्वर्गमायान्ति यथा ऽमरेन्द्राः ॥ (१०।१)

एवं तु कपिला चैव विशल्या राजसत्तम । (११।१)

ईश्वरेण पुरा सृष्टा लोकानां हितकाम्यया ॥ (११।२)

तत्र स्नात्वा नरो राजन्सोपवासो जितेन्द्रियः । (१२।१)

अश्वमेधस्य महतो ऽसंशयं फलमाप्नुयात् ॥ (१२।२)

अनाशकं च यः कुर्यात् तस्मिंस्तीर्थे नराधिप । (१३।१)

सर्वपापविनिर्मुक्तो याति वै शिवमन्दिरम् ॥ (१३।२)

पृथिव्यां सागरान्तायां स्नानदानेन यत्फलम् । (१४।१)

विशल्यासङ्गमे स्नात्वा सकृत्तत्फलमश्नुते ॥ (१४।२)

एवं पुण्या पवित्रा च कथिता तव भूपते । (१५।१)

भूयो मां पृच्छसि च यत्तच्चैव कथयाम्यहम् ॥ (१५।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे विशल्यासङ्गममाहात्म्यवर्णनं नाम त्रयोविंशो ऽध्यायः ॥ (१६।१)