श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र मङ्गलेश्वरमुत्तमम् । (१।२)

स्थापितं भूमिपुत्रेण लोकानां हितकाम्यया ॥ (१।३)

तोषितः परया भक्त्या शङ्करः शशिशेखरः । (२।१)

चतुर्दश्यां गुरुर्देवः प्रत्यक्षो मङ्गलेश्वरः ॥ (२।२)

ब्रूहि पुत्र वरं शुभ्रं तं ते दास्यामि मङ्गल ॥ (३।१)

मङ्गल उवाच । (४।१)

प्रसादं कुरु मे शम्भो प्रतिजन्मनि शङ्कर । (४।२)

त्वदङ्गस्वेदसम्भूतो ग्रहमध्ये वसाम्यहम् ॥ (४।३)

त्वत्प्रसादेन ईशान पूज्यो ऽहं सर्वदैवतैः । (५।१)

कृतार्थो ह्यद्य संजातस्तव दर्शनभाषणात् ॥ (५।२)

स्थाने ऽस्मिन् देवदेवेश मम नाम्ना महेश्वरः । (६।१)

एवं भवतु ते पुत्रेत्युक्त्वा चान्तरधीयत ॥ (६।२)

मङ्गलो ऽपि महात्मा वै स्थापयित्वा महेश्वरम् । (७।१)

आत्मयोगबलेनैव शूलिनापूजयत्ततः ॥ (७।२)

सर्वदुःखहरं लिङ्गं नाम्ना वै मङ्गलेश्वरम् । (८।१)

तत्र तीर्थे तु वै राजन्ब्राह्मणान्प्रीणयेत्सुधीः ॥ (८।२)

सपत्नीकान् नृपश्रेष्ठ चतुर्थ्यङ्गारके व्रते । (९।१)

पत्नीभर्तारसंयुक्तं विद्वांसं श्रोत्रियं द्विजम् ॥ (९।२)

व्रतान्ते चैव गौर्धुर्यैः शिवमुद्दिश्य दीयते । (१०।१)

प्रीयतां मे महादेवः सपत्नीको वृषध्वजः ॥ (१०।२)

वस्त्रयुग्मं प्रदातव्यं लोहितं पाण्डुनन्दन । (११।१)

धूर्वहौ रक्तवर्णौ च शुभ्रं कृष्णं तथैव च ॥ (११।२)

छत्रं शय्यां शुभां चैव रक्तमाल्यानुलेपनम् । (१२।१)

दातव्यं पाण्डवश्रेष्ठ विशुद्धेनान्तरात्मना ॥ (१२।२)

चतुर्थ्यां तु तथाष्टम्यां पक्षयोः शुक्लकृष्णयोः । (१३।१)

श्राद्धं तत्रैव कर्तव्यं वित्तशाठ्येन वर्जितः ॥ (१३।२)

प्रेता भवन्ति सुप्रीता युगमेकं महीपते । (१४।१)

सपुत्रो जायते मर्त्यः प्रतिजन्म नृपोत्तम ॥ (१४।२)

तस्य तीर्थस्य भावेन सर्वाङ्गरुचिरो नृप । (१५।१)

मङ्गलं भवते वंशो नाशुभं विद्यते क्वचित् ॥ (१५।२)

भक्त्या यः कीर्तयेन् नित्यं तस्य पापं व्यपोहति ॥ (१६।१)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे मङ्गलेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नामैकोनसप्ततितमो ऽध्यायः ॥ (१७।१)