श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

तस्यैवानन्तरं पार्थ सावित्रीतीर्थमुत्तमम् । (१।२)

यत्र सिद्धा महाभागा सावित्री वेदमातृका ॥ (१।३)

युधिष्ठिर उवाच । (२।१)

सावित्री का द्विजश्रेष्ठ कथं वाराध्यते बुधैः । (२।२)

प्रसन्ना वा वरं कं च ददाति कथयस्व मे ॥ (२।३)

श्रीमार्कण्डेय उवाच । (३।१)

पद्मा पद्मासनस्थेनाधिष्ठिता पद्मयोगिनी । (३।२)

सावित्रतेजःसदृशी सावित्री तेन चोच्यते ॥ (३।३)

पद्मानना पद्मवर्णा पद्मपत्रनिभेक्षणा । (४।१)

ध्यातव्या ब्राह्मणैर्नित्यं क्षत्रवैश्यैर् यथाविधि ॥ (४।२)

ब्रह्महत्याभयात्सा हि न तु शूद्रैः कदाचन । (५।१)

उच्चारणाद् धारणाद् वा नरके पतति ध्रुवम् ॥ (५।२)

वेदोच्चारणमात्रेण क्षत्रियैर् धर्मपालकैः । (६।१)

जिह्वाछेदो ऽस्य कर्तव्यः शूद्रस्येति विनिश्चयः ॥ (६।२)

बाला बालेन्दुसदृशी रक्तवस्त्रानुलेपना । (७।१)

उषःकाले तु ध्यातव्या सन्ध्या सन्धान उत्तमे ॥ (७।२)

उत्तुङ्गपीवरकुचा सुमुखी शुभदर्शना । (८।१)

सर्वाभरणसम्पन्ना श्वेतमाल्यानुलेपना ॥ (८।२)

श्वेतवस्त्रपरिच्छन्ना श्वेतयज्ञोपवीतिनी । (९।१)

मध्याह्नसन्ध्या ध्यातव्या तरुणा भुक्तिमुक्तिदा ॥ (९।२)

प्रदोषे तु पुनः पार्थ श्वेता पाण्डुरमूर्धजा । (१०।१)

सुमृता तु दुर्गकान्तारे मातृवत्परिरक्षति ॥ (१०।२)

विशेषेण तु राजेन्द्र सावित्रीतीर्थमुत्तमम् । (११।१)

स्नात्वाचम्य विधानेन मनोवाक्कायकर्मभिः ॥ (११।२)

प्राणायामैर् दहेद् दोषान् सप्तजन्मार्जितान्बहून् । (१२।१)

आपोहिष्ठेति मन्त्रेण प्रोक्षयेदात्मनस्तनुम् ॥ (१२।२)

नवषट् च तथा तिस्रस्तत्र तीर्थे नृपोत्तम । (१३।१)

आपोहिष्ठेति त्रिरावृत्य प्रतिग्राहैर् न लिप्यते ॥ (१३।२)

अघमर्षणं त्र्यृचं तोयं यथावेदम् अथापि वा । (१४।१)

उपपापैर् न लिप्येत पद्मपत्रमिवाम्भसा ॥ (१४।२)

त्र्यापं हि कुरुते विप्र उल्लेखत्रयम् आचरेत् । (१५।१)

चतुर्थं कारयेद् यस् तु ब्रह्महत्यां व्यपोहति ॥ (१५।२)

द्रुपदाख्यश्च यो मन्त्रो वेदे वाजसनेयके । (१६।१)

अन्तर्जले सकृज्जप्तः सर्वपापक्षयंकरः ॥ (१६।२)

उदुत्यम् इति मन्त्रेण पूजयित्वा दिवाकरम् । (१७।१)

गायत्रीं च जपेद् देवीं पवित्रां वेदमातरम् ॥ (१७।२)

गायत्रीं तु जपेद् देवीं यः सन्ध्यानन्तरं द्विजः । (१८।१)

सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोकं स गच्छति ॥ (१८।२)

दशभिर्जन्मभिर्लब्धं शतेन तु पुराकृतम् । (१९।१)

त्रियुगं तु सहस्रेण गायत्री हन्ति किल्बिषम् ॥ (१९।२)

गायत्रीसारमात्रो ऽपि वरं विप्रः सुयन्त्रितः । (२०।१)

नायन्त्रितश्चतुर्वेदी सर्वाशी सर्वविक्रयी ॥ (२०।२)

सन्ध्याहीनो ऽशुचिर् नित्यमनर्हः सर्वकर्मसु । (२१।१)

यदन्यत् कुरुते किंचिन्न तस्य फलभाग् भवेत् ॥ (२१।२)

सन्ध्यां नोपासते यस्तु ब्राह्मणो मन्दबुद्धिमान् । (२२।१)

स जीवन्नेव शूद्रः स्यान् मृतः श्वा सम्प्रजायते ॥ (२२।२)

सावित्रीतीर्थमासाद्य सावित्रीं यो जपेद्द्विजः । (२३।१)

त्रैविद्यं तु फलं तस्य जायते नात्र संशयः ॥ (२३।२)

पितॄनुद्दिश्य यः स्नात्वा पिण्डनिर्वपणं नृप । (२४।१)

कुरुते द्वादशाब्दानि तृप्यन्ति तत्पितामहाः ॥ (२४।२)

सावित्रीतीर्थमासाद्य यः कुर्यात् प्राणसंक्षयम् । (२५।१)

ब्रह्मलोकं वसेत् तावद् यावद् आभूतसम्प्लवम् ॥ (२५।२)

पूर्णे चैव ततः काल इह मानुष्यतां गतः । (२६।१)

चतुर्वेदो द्विजो राजञ्जायते विमले कुले ॥ (२६।२)

धनधान्यचयोपेतः पुत्रपौत्रसमन्वितः । (२७।१)

व्याधिशोकविनिर्मुक्तो जीवेच्च शरदां शतम् ॥ (२७।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे सावित्रीतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम द्विशततमो ऽध्यायः ॥ (२८।१)