श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र नरदेश्वरमुत्तमम् । (१।२)

तीर्थानां परमं तीर्थं निर्मितं नारदेन तु ॥ (१।३)

युधिष्ठिर उवाच । (२।१)

नारदेन मुनिश्रेष्ठ कस्मात्तीर्थं विनिर्मितम् । (२।२)

एतदाख्याहि मे सर्वं प्रसन्नो यदि सत्तम ॥ (२।३)

श्रीमार्कण्डेय उवाच । (३।१)

परमेष्ठिसुतः पार्थ नारदो मुनिसत्तमः । (३।२)

रेवायाश्चोत्तरे कूले तपस्तेन पुरा कृतम् ॥ (३।३)

नवनाडीनिरोधेन काष्ठावत्यां गतेन च । (४।१)

तोषितः पशुभर्ता वै नारदेन युधिष्ठिर ॥ (४।२)

ईश्वर उवाच । (५।१)

तुष्टो ऽहं तव विप्रेन्द्र योगिनाथ अयोनिज । (५।२)

वरं प्रार्थय मे वत्स यस्ते मनसि वर्तते ॥ (५।३)

नारद उवाच । (६।१)

त्वत्प्रसादेन मे शम्भो योगश्चैव प्रसिध्यतु । (६।२)

अचला ते भवेद्भक्तिः सर्वकालं ममैव तु ॥ (६।३)

स्वेच्छाचारी भवे देव वेदवेदाङ्गपारगः । (७।१)

त्रिकालज्ञो जगन्नाथ गीतज्ञो ऽहं सदा भवे ॥ (७।२)

दिने दिने यथा युद्धं देवदानवमानुषैः । (८।१)

पाताले मर्त्यलोके वा स्वर्गे वापि महेश्वर ॥ (८।२)

पश्येयं त्वत्प्रसादेन भवन्तं पार्वतीं तथा । (९।१)

तीर्थं लोकेषु विख्यातं सर्वपापक्षयंकरम् ॥ (९।२)

ईश्वर उवाच । (१०।१)

एवं नारद सर्वं तु भविष्यति न संशयः । (१०।२)

चिन्तितं मत्प्रसादेन सिध्यते नात्र संशयः ॥ (१०।३)

स्वेच्छाचारो भवेर्वत्स स्वर्गे पातालगोचरे । (११।१)

मर्त्ये वा भ्रम वै योगिन्न केनापि निवार्यसे ॥ (११।२)

सप्त स्वरास्त्रयो ग्रामा मूर्च्छनाश्चैकविंशतिः । (१२।१)

ताना एकोनपञ्चाशत्प्रसादान्मे तव ध्रुवम् ॥ (१२।२)

मम प्रियंकरं दिव्यं नृत्यगीतं भविष्यति । (१३।१)

कलिं च पश्यसे नित्यं देवदानवकिन्नरैः ॥ (१३।२)

त्वत्तीर्थं भूतले पुण्यं मत्प्रसादाद् भविष्यति । (१४।१)

वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञो ह्यशेषज्ञानकोविदः । (१४।२)

एकस्त्वमसि निःसङ्गो मत्प्रसादेन नारद ॥ (१४।३)

इत्युक्त्वान्तर्दधे देवो नारदस्तत्र शूलिनम् । (१५।१)

स्थापयामास राजेन्द्र सर्वसत्त्वोपकारकम् ॥ (१५।२)

पृथिव्यामुत्तमं तीर्थं निर्मितं नारदेन तु । (१६।१)

तत्र तीर्थे नृपश्रेष्ठ यो गच्छेद्विजितेन्द्रियः ॥ (१६।२)

मासि भाद्रपदे पार्थ कृष्णपक्षे चतुर्दशी । (१७।१)

उपोष्य परया भक्त्या रात्रौ कुर्वीत जागरम् ॥ (१७।२)

छत्रं तत्र प्रदातव्यं ब्राह्मणे शुभलक्षणे । (१८।१)

शस्त्रेण तु हता ये वै तेषां श्राद्धं प्रदापयेत् । (१८।२)

ते यान्ति परमं लोकं पिण्डदानप्रभावतः ॥ (१८।३)

कपिला तत्र दातव्या पितॄन् उद्दिश्य भारत । (१९।१)

इत्युच्चार्य द्विजे देया यान्तु ते परमां गतिम् ॥ (१९।२)

अस्य श्राद्धस्य भावेन ब्राह्मणस्य प्रसादतः । (२०।१)

नर्मदातोयभावेन न्यायार्जितधनस्य च । (२०।२)

तेषां चैव प्रभावेन प्रेता यान्तु परां गतिम् ॥ (२०।३)

इत्युच्चार्य द्विजे देया दक्षिणा च स्वशक्तितः । (२१।१)

हविष्यान्नं विशालाक्ष द्विजानां चैव दापयेत् ॥ (२१।२)

दीपं भक्त्या प्रदातव्यं नृत्यं गीतं च कारयेत् । (२२।१)

अवाप्तं तेन वै सर्वं यः करोतीश्वरालये ॥ (२२।२)

स याति रुद्रसांनिध्यम् इति रुद्रः स्वयं जगौ । (२३।१)

विद्यादानेन चैकेन अक्षयां गतिम् आप्नुयात् ॥ (२३।२)

धूर्वहास्तत्र दातव्या भूमिः सस्यवती नृप । (२४।१)

चित्रभानुं शुभैर्मन्त्रैः प्रीणयेत् तत्र भक्तितः ॥ (२४।२)

आज्येन सुप्रभूतेन होमद्रव्येण भारत । (२५।१)

ये यजन्ति सदा भक्त्या त्रिकालं नृत्यमेव च ॥ (२५।२)

तीर्थे नारदनामाख्ये रेवायाश्चोत्तरे तटे । (२६।१)

चित्रभानुमुखा देवाः सर्वदेवमय ऋषिः ॥ (२६।२)

ऋषिणा प्रीणिताः सर्वे तस्मात् प्रीत्यो हुताशनः । (२७।१)

पूजिते हव्यवाहे तु दारिद्र्यं नैव जायते ॥ (२७।२)

धनेन विपुला प्रीतिर् जायते प्रतिजन्मनि । (२८।१)

कुलीनाश्च सुवेषाश्च सर्वकालं धनेन तु ॥ (२८।२)

प्लवो नदीनां पतिरङ्गनानां राजा च सद्वृत्तरतः प्रजानाम् । (२९।१)

धनं नराणामृतवस्तरूणां गतं गतं यौवनमानयन्ति ॥ (२९।२)

धनदत्वं धनेशेन तस्मिंस्तीर्थे ह्युपार्जितम् । (३०।१)

यमेन च यमत्वं हि इन्द्रत्वं चैव वज्रिणा ॥ (३०।२)

अन्यैरपि महीपालैः पार्थिवत्वमुपार्जितम् । (३१।१)

नारदेश्वरमाहात्म्याद् ध्रुवो निश्चलतां गतः ॥ (३१।२)

सर्वतीर्थवरं तीर्थं निर्मितं नारदेन तु । (३२।१)

पृथिव्यां सागरान्तायां रेवायाश्चोत्तरे तटे । (३२।२)

तद्वरं सर्वतीर्थानां महापातकनाशनम् ॥ (३२।३)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे नारदेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नामाष्टसप्ततितमो ऽध्यायः ॥ (३३।१)