श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र करञ्जेश्वरम् उत्तमम् । (१।२)

यत्र सिद्धो महाभागो दैत्यो लोकेषु विश्रुतः ॥ (१।३)

युधिष्ठिर उवाच । (२।१)

यो ऽसौ सिद्धो महाभाग तत्र तीर्थे महातपाः । (२।२)

कस्य पुत्रः कथं सिद्धः कस्मिन्काले वद द्विज ॥ (२।३)

मार्कण्डेय उवाच । (३।१)

पुरा कृतयुगे राजन्मानसो ब्रह्मणः सुतः । (३।२)

वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञो मरीचिर्नाम नामतः ॥ (३।३)

तस्यापि तपसो राशेः कालेन महतानघ । (४।१)

पुत्रो ऽथ मानसो जातः साक्षाद् ब्रह्मेव चापरः ॥ (४।२)

क्षमा दमो दया दानं सत्यं शौचम् अथार्जवम् । (५।१)

मरीचेश्च गुणा ह्येते सन्ति तस्य च भारत ॥ (५।२)

एवं गुणगणाकीर्णं कश्यपं द्विजसत्तमम् । (६।१)

ज्ञात्वा प्रजापतिर् दक्षो भार्यार्थे स्वसुतां ददौ ॥ (६।२)

अदितिर्दितिर्दनुश्चैव तथाप्येवं दशापराः । (७।१)

यासां पुत्राश्च संजाताः पौत्राश्च भरतर्षभ ॥ (७।२)

अदितिर्जनयामास पुत्रान् इन्द्रपुरोगमान् । (८।१)

जातास्तस्य महाबाहो कश्यपस्य प्रजापतेः ॥ (८।२)

यैस्तु लोकत्रयं व्याप्तं स्थावरं जङ्गमं महत् । (९।१)

तथान्यस्य महाभागो दनोः पुत्रो व्यजायत ॥ (९।२)

सर्वलक्षणसम्पन्नः करञ्जो नाम नामतः । (१०।१)

बाल एव महाभाग चचार स महत्तपः ॥ (१०।२)

नर्मदातटमाश्रित्य चातिघोरम् अनुत्तमम् । (११।१)

दिव्यं वर्षसहस्रं च कृच्छ्रचान्द्रायणं नृप ॥ (११।२)

शाकमूलफलाहारः स्नानहोमपरायणः । (१२।१)

ततस्तुष्टो महादेव उमया सहितः किल ॥ (१२।२)

वरेण छन्दयामास त्रिपुरान्तकरः प्रभुः । (१३।१)

भोः करञ्ज महासत्त्व परितुष्टो ऽस्मि ते ऽनघ ॥ (१३।२)

वरं वृणीष्व ते दद्मि ह्यमरत्वमृते मम ॥ (१४।१)

करञ्ज उवाच । (१५।१)

यदि तुष्टो महादेव यदि देयो वरो मम । (१५।२)

तर्हि पुत्राश्च पौत्राश्च सन्तु मे धर्मवत्सलाः ॥ (१५।३)

तथेत्युक्त्वा महादेव उमया सहितस् तदा । (१६।१)

वृषारूढो गणैः सार्द्धं तत्रैवान्तरधीयत ॥ (१६।२)

गते चादर्शनं देवे सो ऽपि दैत्यो मुदान्वितः । (१७।१)

स्वनाम्नात्र महादेवं स्थापयित्वा ययौ गृहम् ॥ (१७।२)

तदाप्रभृति तत्तीर्थं सर्वतीर्थेष्वनुत्तमम् । (१८।१)

स्नानमात्रानरस्तत्र मुच्यते सर्वपातकैः ॥ (१८।२)

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा तर्पयेत् पितृदेवताः । (१९।१)

सो ऽग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोत्य् असंशयम् ॥ (१९।२)

अनाशकं तु यः कुर्यात् तस्मिंस्तीर्थे नराधिप । (२०।१)

अनिवर्त्या गतिस्तस्य रुद्रलोकं स गच्छति ॥ (२०।२)

अथवाग्निजले प्राणान्यस्त्यजेद् धर्मनन्दन । (२१।१)

अयुतद्वितयं वस्ते वर्षाणां शिवमन्दिरे ॥ (२१।२)

ततश्चैव क्षये जाते जायते विमले कुले । (२२।१)

वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञः सर्वशास्त्रविशारदः ॥ (२२।२)

राजा वा राजतुल्यो वा जीवेच्च शरदः शतम् । (२३।१)

पुत्रपौत्रसमोपेतः सर्वव्याधिविवर्जितः ॥ (२३।२)

एवं ते सर्वमाख्यातं पृष्टं यद्यत्त्वयानघ । (२४।१)

तीर्थस्य तु फलं तस्य स्नानदानेषु भारत ॥ (२४।२)

एतत्पुण्यं पापहरं धन्यं दुःस्वप्ननाशनम् । (२५।१)

पठतां शृण्वतां चैव तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम् ॥ (२५।२)

यस्तु श्रावयते श्राद्धे पठेत् पितृपरायणः । (२६।१)

अक्षयं जायते पुण्यमित्येवं शङ्करो ऽब्रवीत् ॥ (२६।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे नर्मदामाहात्म्ये करञ्जेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम चत्वारिंशो ऽध्यायः ॥ (२७।१)