श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

गच्छेत्ततः क्षोणिनाथ तीर्थं परमशोभनम् । (१।२)

सर्वपापहरं पुण्यं दशकन्येति विश्रुतम् । (१।३)

महादेवकृतं पुण्यं सर्वकामफलप्रदम् ॥ (१।४)

तत्र तीर्थे महादेवो दशकन्या गुणान्विताः । (२।१)

ब्रह्मणो वरयामास ह्युद्वाहेन युयोज ह ॥ (२।२)

तदाप्रभृति तत्तीर्थं दशकन्येति विश्रुतम् । (३।१)

सर्वपापहरं पुण्यमक्षयं कीर्तितं फलम् ॥ (३।२)

तत्र तीर्थे तु यः कन्यां ददाति समलंकृताम् । (४।१)

प्राप्नोति पुरुषो दत्त्वा यथाशक्त्या स्वलंकृताम् ॥ (४।२)

तेन दानोत्थपुण्येन पूतात्मानो नराधिप । (५।१)

वसन्ति रोमसंख्यानि वर्षाणि शिवसन्निधौ ॥ (५।२)

ततः कालेन महता त्विह लोके नरेश्वर । (६।१)

मानुष्यं प्राप्य दुष्प्राप्यं धनकोटीपतिर्भवेत् ॥ (६।२)

तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या स्नात्वा विप्राय काञ्चनम् । (७।१)

सम्प्रयच्छति शान्ताय सो ऽत्यन्तं सुखम् अश्नुते ॥ (७।२)

वाचिकं मानसं वापि कर्मजं यत्पुरा कृतम् । (८।१)

तत्सर्वं विलयं याति स्वर्णदानेन भारत ॥ (८।२)

नरो दत्त्वा सुवर्णं चापि वालाग्रमात्रकम् । (९।१)

तत्र तीर्थे दिवं याति मृतो नास्त्यत्र संशयः ॥ (९।२)

तत्र विद्याधरैः सिद्धैर्विमानवरमास्थितः । (१०।१)

पूज्यमानो वसेत् तावद् यावद् आभूतसम्प्लवम् ॥ (१०।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे दशकन्यातीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम षडुत्तरद्विशततमो ऽध्यायः ॥ (११।१)