मार्कण्डेय उवाच । (१।१)

धर्मपुत्र ततो गच्छेत् कर्कटेश्वरमुत्तमम् । (१।२)

उत्तरे नर्मदाकूले सर्वपापक्षयंकरम् ॥ (१।३)

तत्र स्नात्वा विधानेन यस्तु पूजयते शिवम् । (२।१)

अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकाद् असंशयम् ॥ (२।२)

तस्य तीर्थस्य माहात्म्यं पुराणे यच्छ्रुतं मया । (३।१)

न तद्वर्णयितुं शक्यं संक्षेपेण वदाम्यतः ॥ (३।२)

तत्र तीर्थे तु यः कुर्यात्किंचित्कर्म शुभाशुभम् । (४।१)

हर्षान् मदान् महाराज तत्सर्वं जायते ऽक्षयम् ॥ (४।२)

तत्र तीर्थे तपस्तप्त्वा वालखिल्या मरीचयः । (५।१)

रमन्ते ऽद्यापि लोकेषु स्वेच्छया कुरुनन्दन ॥ (५।२)

तत्रस्थास्तन्न जानन्ति नराज्ञानबहिष्कृताः । (६।१)

शरीरस्थम् इवात्मानम् अक्षयं ज्योतिख्ययम् ॥ (६।२)

तत्र तीर्थे नृपश्रेष्ठ देवी नारायणी पुरा । (७।१)

अद्यापि तपते घोरं तपो यावत्किलार्बुदम् ॥ (७।२)

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा तर्पयेत् पितृदेवताः । (८।१)

तस्य ते द्वादशाब्दानि तृप्तिं यान्ति पितामहाः ॥ (८।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे कर्कटेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम सप्तत्रिंशदधिकशततमो ऽध्यायः ॥ (९।१)