श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थमाङ्गिरसस्य तु । (१।२)

उत्तरे नर्मदाकूले सर्वपापविनाशनम् ॥ (१।३)

पुरासीदङ्गिरानाम ब्राह्मणो वेदपारगः । (२।१)

पुत्रहेतोर् युगस्यादौ चचार विपुलं तपः ॥ (२।२)

नित्यं त्रिषवणस्नायी जपन्देवं सनातनम् । (३।१)

पूजयंश्च महादेवं कृच्छ्रचान्द्रायणादिभिः ॥ (३।२)

द्वादशाब्दे ततः पूर्णे तुतोष परमेश्वरः । (४।१)

वरेण छन्दयामास द्विजम् आङ्गिरसं वरम् ॥ (४।२)

वव्रे स तु महादेवं पुत्रं पुत्रवतां वरम् । (५।१)

वेदविद्याव्रतस्नातं सर्वशास्त्रविशारदम् ॥ (५।२)

देवानां मन्त्रिणं राजन् सर्वलोकेषु पूजितम् । (६।१)

ब्रह्मलक्ष्म्याः सदावासम् अक्षयं चाव्ययं सुतम् ॥ (६।२)

तथाभिलषितः पुत्रः सर्वविद्याविशारदः । (७।१)

भविष्यति न सन्देहश्चैवमुक्त्वा ययौ हरः ॥ (७।२)

वरैर् अङ्गिरसश्चापि बृहस्पतिरजायत । (८।१)

यथाभिलषितः पुत्रो वेदवेदाङ्गपारगः ॥ (८।२)

जाते पुत्रेऽङ्गिरास् तत्र स्थापयामास शङ्करम् । (९।१)

हृष्टतुष्टमना भूत्वा जगामोत्तरपर्वतम् ॥ (९।२)

तत्र चाङ्गिरसे तीर्थे यः स्नात्वा पूजयेच्छिवम् । (१०।१)

सर्वपापविनिर्मुक्तो रुद्रलोकं स गच्छति ॥ (१०।२)

अपुत्रो लभते पुत्रमधनो धनमाप्नुयात् । (११।१)

इच्छते यश्च यं कामं स तं लभति मानवः ॥ (११।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे ऽग्निरसतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम द्वादशाधिकशततमो ऽध्यायः ॥ (१२।१)