श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र उत्तरे नर्मदातटे । (१।२)

सर्वपापहरं तीर्थं वाराहं नाम नामतः ॥ (१।३)

तत्र देवो जगद्धाता वाराहं रूपम् आस्थितः । (२।१)

स्थितो लोकहितार्थाय संसारार्णवतारकः ॥ (२।२)

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद् धरणीधरम् । (३।१)

गन्धमाल्यविशेषैश्च जयशब्दादिमङ्गलैः ॥ (३।२)

उपवासपरो भूत्वा द्वादश्यां नृपसत्तम । (४।१)

वृषलाः पापकर्माणस् तथैवान्धपिशाचिनः ॥ (४।२)

आलापाद् गात्रसंपर्कान् निःश्वासात् सहभोजनात् । (५।१)

पापं संक्रमते यस्मात् तस्मात् तान् परिवर्जयेत् ॥ (५।२)

ब्राह्मणान् पूजयेद् भक्त्या यथाशक्त्या यथाविधि । (६।१)

रात्रौ जागरणं कार्यं कथायां तत्र भारत ॥ (६।२)

प्रभाते विमले स्नात्वा तत्र तीर्थे जगद्गुरुम् । (७।१)

ये पश्यन्ति जितक्रोधास्ते मुक्ताः सर्वपातकैः ॥ (७।२)

यथा तु दृष्ट्वा भुजगाः सुपर्णं नश्यन्ति मुक्त्वा विषमुग्रतेजः । (८।१)

नश्यन्ति पापानि तथैव शीघ्रं दृष्ट्वा मुखं शूकररूपिणस्तु ॥ (८।२)

नभोगतं नश्यति चान्धकारं दृष्ट्वा रविं देववरं तथैव । (९।१)

नश्यन्ति पापानि सुदुस्तराणि दृष्ट्वा मुखं पार्थ धराधरस्य ॥ (९।२)

किं तस्य बहुभिर् मन्त्रैर् भक्तिर् यस्य जनार्दने । (१०।१)

नमो नारायणायेति मन्त्रः सर्वार्थसाधकः ॥ (१०।२)

एको ऽपि कृष्णस्य कृतः प्रणामो दशाश्वमेधावभृथेन तुल्यः । (११।१)

दशाश्वमेधी पुनरेति जन्म कृष्णप्रणामी न पुनर्भवाय ॥ (११।२)

ध्यायमाना महात्मानो रूपं नारायणं हरेः । (१२।१)

ये त्यजन्ति स्वकं देहं तत्र तीर्थे जितेन्द्रियाः ॥ (१२।२)

ते गच्छन्त्यमलं स्थानं यत्सुरैर् अपि दुर्लभम् । (१३।१)

क्षराक्षरविनिर्मुक्तं तद्विष्णोः परमं पदम् ॥ (१३।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे आदिवाराहतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम द्वात्रिंशदधिकशततमो ऽध्यायः ॥ (१४।१)