मार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेन्महीपाल सिद्धेश्वरमनुत्तमम् । (१।२)

नर्मदादक्षिणे कूले तीर्थं परमशोभनम् ॥ (१।३)

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद् वृषभध्वजम् । (२।१)

सर्वपापविनिर्मुक्तो गतिं यात्यश्वमेधिनाम् ॥ (२।२)

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा श्राद्धं कुर्यात् प्रयत्नतः । (३।१)

पितॄणां प्रीणनार्थाय सर्वं तेन कृतं भवेत् ॥ (३।२)

तत्र तीर्थे मृतानां तु जन्तूनां नृपसत्तम । (४।१)

गर्भवासे मतिस्तेषां न जायेत कदाचन ॥ (४।२)

गर्भवासो हि दुःखाय न सुखाय कदाचन । (५।१)

तत्तीर्थवारिणा स्नातुर् न पुनर्भवसम्भवः ॥ (५।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे सिद्धेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम सप्तचत्वारिंशदधिकशततमो ऽध्यायः ॥ (६।१)