श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेन्महीपाल नर्मदादक्षिणे तटे । (१।२)

स्थापितं वासुकीशं तु समस्ताघौघनाशनम् ॥ (१।३)

युधिष्ठिर उवाच । (२।१)

कस्माच्च कारणात्तात रेवाया दक्षिणे तटे । (२।२)

वासुकीशस्थापितो वै विस्तराद्वद मे गुरो ॥ (२।३)

श्रीमार्कण्डेय उवाच । (३।१)

एतत्सर्वं समास्थाय नृत्यं शम्भुश्चकार वै ॥ (३।२)

श्रमादजायत स्वेदो गङ्गातोयविमिश्रितम् । (४।१)

पतन्तमुरगो ऽश्नाति हरमौलिविनिर्गतम् ॥ (४।२)

मन्दाकिनी ततः क्रुद्धा व्यालस्योपरि भारत । (५।१)

प्राप्नुह्यजगरत् त्वं हि भुजङ्ग क्षुद्रजन्तुक ॥ (५।२)

वासुकिरुवाच । (६।१)

अनुग्राह्यो ऽस्मि ते पापो दुर्नयो ऽहं हरादृते । (६।२)

त्रैलोक्यपावनी पुण्या सरित्त्वं शुभलक्षणा ॥ (६।३)

संसारच्छेदनकरी ह्यार्तानामार्तिनाशनी । (७।१)

स्वर्गद्वारे स्थिता त्वं हि दयां कुरु मयीश्वरि ॥ (७।२)

गङ्गोवाच । (८।१)

कुरुष्व विपुलं विन्ध्यं तपस्त्वं शङ्करं प्रति । (८।२)

ततः प्राप्स्यसि स्वं स्थानं पन्नगत्वं ममाज्ञया ॥ (८।३)

श्रीमार्कण्डेय उवाच । (९।१)

ततो ऽसौ त्वरितो विन्ध्यं नागो गत्वा नगं शुभम् । (९।२)

तपस् तप्तुं समारेभे शङ्कराराधनोद्यतः ॥ (९।३)

नित्यं दध्यौ महादेवं त्र्यक्षं डमरुकोद्यतम् । (१०।१)

ततो वर्षशते पूर्ण उपरुद्धो जगद्गुरुः । (१०।२)

आगतस्तत्समीपं तु श्लक्ष्णां वाणीमुदाहरत् ॥ (१०।३)

वरं वरय मे वत्स पन्नग त्वं कृतादर ॥ (११।१)

वासुकिर् उवाच । (१२।१)

यदि तुष्टो ऽसि मे देव वरं दास्यसि शङ्कर । (१२।२)

प्रसादात्तव देवेश भूयान्निष्पापता मम । (१२।३)

तीर्थं किंचित्समाख्याहि सर्वपापप्रणाशनम् ॥ (१२।४)

ईश्वर उवाच । (१३।१)

पन्नग त्वं महाबाहो रेवां गच्छ शुभंकरीम् । (१३।२)

याम्ये तस्यास्तटे पुण्ये स्नानं कुरु यथाविधि ॥ (१३।३)

इत्युक्त्वान्तर्दधे देवो वासुकिस्त्वरयान्वितः । (१४।१)

रूपेणाजगरेणैव प्रविष्टो नर्मदाजलम् ॥ (१४।२)

मार्गेण तस्य संजातं जाह्नव्याः स्रोत उत्तमम् । (१५।१)

निर्धूतकल्मषः सर्पः संजातो नर्मदाजले ॥ (१५।२)

स्थापितः शङ्करस्तत्र नर्मदायां युधिष्ठिर । (१६।१)

ततो नागेश्वरं लिङ्गं प्रसिद्धं पापनाशनम् ॥ (१६।२)

अष्टम्यां वा चतुर्दश्यां स्नापयेन्मधुना शिवम् । (१७।१)

विमुक्तकल्मषः सद्यो जायते नात्र संशयः ॥ (१७।२)

अपुत्रा ये नराः पार्थ स्नानं कुर्वन्ति सङ्गमे । (१८।१)

ते लभन्ते सुताञ्छ्रेष्ठान् कार्त्तवीर्योपमाञ्छुभान् ॥ (१८।२)

श्राद्धं तत्रैव यः कुर्याद् उपवासपरायणः । (१९।१)

कुर्वन्प्रमोचयेत्प्रेतान्नरकान्नृपनन्दन ॥ (१९।२)

सर्पाणां च भयं वंशे ज्ञातिवर्गे न जायते । (२०।१)

निर्दोषं नन्दते तस्य कुलं नागप्रसादतः ॥ (२०।२)

एतत्ते सर्वमाख्यातं तव स्नेहान्नृपोत्तम ॥ (२१।१)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे नागेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नामैकोनशततमो ऽध्यायः ॥ (२२।१)