मार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र भृकुटेश्वरम् उत्तमम् । (१।२)

यत्र सिद्धो महाभागो भृगुः परमकोपनः ॥ (१।३)

तेन वर्षशतं साग्रं तपश्चीर्णं पुरानघ । (२।१)

पुत्रार्थं वरयामास पुत्रं पुत्रवतां वरः ॥ (२।२)

वरो दत्तो महाभाग देवेनान्धकघातिना । (३।१)

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत् परमेश्वरम् ॥ (३।२)

अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलमष्टगुणं लभेत् । (४।१)

भृकुटेशं तु यः कश्चिद् घृतेन मधुना सह ॥ (४।२)

पुत्रार्थी स्नापयेद् भक्त्या स लभेत् पुत्रमीप्सितम् । (५।१)

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा दद्याद् विप्राय काञ्चनम् ॥ (५।२)

गोदानं वा महीं वापि तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ (६।१)

ससमुद्रगुहा तेन सशैलवनकानना । (७।१)

दत्ता पृथ्वी न सन्देहस् तेन सर्वा नृपोत्तम ॥ (७।२)

तेन दानेन स स्वर्गे क्रीडयित्वा यथासुखम् । (८।१)

मर्त्ये भवति राजेन्द्रो ब्राह्मणो वा सुपूजितः ॥ (८।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे भृकुटेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नामाष्टाविंशत्युत्तरशततमो ऽध्यायः ॥ (९।१)