उत्तानपाद उवाच । (१।१)

अथातो देवदेवेश भानुमत्यकरोच्च किम् । (१।२)

एष मे संशयो देव कथयस्व प्रसादतः ॥ (१।३)

ईश्वर उवाच । (२।१)

चिन्तयित्वा मुहूर्तं सा गता कुण्डस्य सन्निधौ । (२।२)

दृष्ट्वा कुण्डस्य माहात्म्यं राज्ञी हर्षेण पूरिता ॥ (२।३)

विप्रान् बहून् समाहूय पूजयामास तत्क्षणात् । (३।१)

दत्त्वा तु विधिवद्दानं ब्राह्मणेभ्यो नृपात्मज ॥ (३।२)

निश्चयं परमं कृत्वा स्थिता शान्तेन चेतसा । (४।१)

ततः सम्पूज्य विधिवत्पितॄन्देवान् नराधिप ॥ (४।२)

क्षपयित्वा पक्षमेकं मधुमासस्य सा स्थिता । (५।१)

अमावास्यां ततो राज्ञी गता पर्वतसन्निधौ ॥ (५।२)

नगशृङ्गं समारुह्य कृत्वा मुकुलितौ करौ । (६।१)

विज्ञाप्य ब्राह्मणान् सर्वान् इदं वचनम् अब्रवीत् ॥ (६।२)

मम माता पिता भ्राता ये चान्ये सखिबान्धवाः । (७।१)

क्षमापयित्वा सर्वांस्तान्वचनं मम कथ्यताम् ॥ (७।२)

त्वत्पुत्री शूलभेदे तु तपः कृत्वा स्वशक्तितः । (८।१)

विसृज्य चैव सात्मानं तस्मिंस्तीर्थे दिवं ययौ ॥ (८।२)

ब्राह्मणा ऊचुः । (९।१)

संदेशं कथयिष्यामस्त्वयोक्तं शोभनव्रते । (९।२)

मातापितृभ्यां सुश्रोणि मा ते ऽभूदत्र संशयः ॥ (९।३)

ततो विसृज्य तांल्लोकान् स्थिता पर्वतमूर्धनि । (१०।१)

अर्धोत्तरीयवस्त्रेण गाढं बद्धा पुनःपुनः ॥ (१०।२)

ततश्चिक्षेप सात्मानम् एकचित्ता नराधिप । (११।१)

नगार्द्धे पतिता यावत्तावद्दृष्टाः सुराङ्गनाः ॥ (११।२)

भोभो वत्से महाभागे भानुमत्यतितापसि । (१२।१)

दिव्यं विमानमारुह्य कैलासं प्रति गम्यताम् ॥ (१२।२)

ततः सा पश्यतां तेषां जनानां त्रिदिवं गता ॥ (१३।१)

मार्कण्डेय उवाच । (१४।१)

इति ते कथितः सर्वः शूलभेदस्य विस्तरः । (१४।२)

यः श्रुतः शङ्करात्पूर्वमृषिदेवसमागमे ॥ (१४।३)

य इदं पठते भक्त्या तीर्थे देवकुले ऽपि वा । (१५।१)

स मुच्यते महापापादपि जन्मशतार्जितात् ॥ (१५।२)

ब्रह्महा च सुरापी च स्तेयी च गुरुतल्पगः । (१६।१)

गोघाती स्त्रीविघाती च देवब्रह्मस्वहारकः ॥ (१६।२)

स्वामिद्रोही मित्रघाती तथा विश्वासघातकः । (१७।१)

परन्यासापहारी च परनिक्षेपलोपकः ॥ (१७।२)

रसभेदी तुलाभेदी तथा वार्द्धुषिकस्तु यः । (१८।१)

यः कन्याविघ्नकर्ता च तथा विक्रयकारकः ॥ (१८।२)

परभार्या भ्रातृभार्या गौः स्नुषा कन्यका तथा । (१९।१)

अभिगामी परद्वेषी तथा धर्मप्रदूषकः ॥ (१९।२)

मुच्यन्ते सर्वे एवैते शूलभेदप्रभावतः ॥ (२०।१)

य इदं श्रावयेच्छ्राद्धे विप्राणां भुञ्जतां नृप । (२१।१)

मुदं प्रयान्ति संहृष्टाः पितरस्तस्य सर्वशः ॥ (२१।२)

यश्चेदं शृणुयाद्भक्त्या पठ्यमानं नरो वशी । (२२।१)

स मुक्तः सर्वपापेभ्यः सर्वकल्याणभाग् भवेत् ॥ (२२।२)

इदं यशस्यमायुष्यमिदं पावनमुत्तमम् । (२३।१)

पठतां शृण्वतां नृणाम् आयुःकीर्तिविवर्धनम् ॥ (२३।२)

इति कथितमिदं ते शूलभेदस्य पुण्यं महिमन हि मनुष्यैः श्रूयते यत्सपापैः । (२४।१)

मदनरिपुतटिन्या याम्यकूलस्थितस्य प्रबलदुरितकन्दोच्छेदकुद्दालकल्पम् ॥ (२४।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे शूलभेदतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नामाष्टपञ्चाशत्तमो ऽध्यायः । (२५।१)

शूलभेदमाहात्म्यं समाप्तम् ॥ (२५।२)