श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेत्पाण्डुपुत्र मोक्षतीर्थमनुत्तमम् । (१।२)

सेवितं देवगन्धर्वैर्मुनिभिश्च तपोधनैः ॥ (१।३)

बहवस्तन्न जानन्ति विष्णुमायाविमोहिताः । (२।१)

यत्र सिद्धा महाभागा ऋषयः सतपोधनाः ॥ (२।२)

पुलस्त्यः पुलहो विद्वान्क्रतुश्चैव महामतिः । (३।१)

प्राचेतसो वसिष्ठश्च दक्षो नारद एव च ॥ (३।२)

एते चान्ये महाभागाः सप्तसाहस्रसंज्ञिताः । (४।१)

मोक्षं गताः सह सुतैस्तत्तीर्थं तेन मोक्षदम् ॥ (४।२)

तत्र प्रवाहमध्ये तु पतिता तमहा नदी । (५।१)

तत्र तत्सङ्गमं तीर्थं सर्वपापक्षयंकरम् ॥ (५।२)

ऋग्यजुःसामसंज्ञानाम् अभ्यस्तानां तु यत्फलम् । (६।१)

सम्यग्जप्त्वा तु विधिना गायत्रीं तत्र तल्लभेत् ॥ (६।२)

तत्र दत्तं हुतं जप्तं तीर्थसेवार्जितं फलम् । (७।१)

सर्वमक्षयतां याति मोक्षसाधनमुत्तमम् ॥ (७।२)

तत्र तीर्थे मृतानां तु संन्यासेन द्विजन्मनाम् । (८।१)

अनिवर्तिका गतिस्तेषां मोक्षतीर्थप्रभावतः ॥ (८।२)

एष ते विधिरुद्दिष्टः संक्षेपेण मयानघ । (९।१)

व्युष्टिस्तीर्थस्य महती पुराणे याभिधीयते ॥ (९।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे मोक्षतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम षष्ट्युत्तरशततमो ऽध्यायः ॥ (१०।१)