श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र पूतिकेश्वरमुत्तमम् । (१।२)

नर्मदादक्षिणे कूले सर्वपापक्षयंकरम् ॥ (१।३)

स्थापितं जाम्बुवन्तेन लोकानां तु हितार्थिना । (२।१)

राजा प्रसेनजिन्नाम तस्यां वक्षस्थलान् मणौ ॥ (२।२)

समुत्क्षिप्ते तु तेनैव सपूतिरभवद्व्रणः । (३।१)

तत्र तीर्थे तपस्तप्त्वा निर्व्रणः समजायत ॥ (३।२)

तेन तत्स्थापितं लिङ्गं पूतिकेश्वरमुत्तमम् । (४।१)

यस्तत्र मनुजो भक्त्या स्नायाद्भरतसत्तम ॥ (४।२)

सर्वान्कामानवाप्नोति सम्पूज्य परमेश्वरम् । (५।१)

कृष्णाष्टम्यां चतुर्दश्यां सर्वकालं नराधिप । (५।२)

ये ऽर्चयन्ति सदा देवं ते न यान्ति यमालयम् ॥ (५।३)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे पूतिकेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नामैकोननवतितमो ऽध्यायः ॥ (६।१)