श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

एतच्छ्रुत्वा वचो राजन्संहृष्टा ऋषयो ऽभवन् । (१।२)

नर्मदां स्तोतुमारब्धाः कृताञ्जलिपुटा द्विजाः ॥ (१।३)

नमो ऽस्तु ते पुण्यजले नमो मकरगामिनि । (२।१)

नमस्ते पापमोचिन्यै नमो देवि वरानने ॥ (२।२)

नमो ऽस्तु ते पुण्यजलाश्रये शुभे विशुद्धसत्त्वं सुरसिद्धसेविते । (३।१)

नमो ऽस्तु ते तीर्थगणैर्निषेविते नमो ऽस्तु रुद्राङ्गसमुद्भवे वरे ॥ (३।२)

नमो ऽस्तु ते देवि समुद्रगामिनि नमो ऽस्तु ते देवि वरप्रदे शिवे । (४।१)

नमो ऽस्तु लोकद्वयसौख्यदायिनि ह्यनेकभूतौघसमाश्रिते ऽनघे ॥ (४।२)

सरिद्वरे पापहरे विचित्रिते गन्धर्वयक्षोरगसेविताङ्गे । (५।१)

सनातनि प्राणिगणानुकम्पिनि मोक्षप्रदे देवि विधेहि शं नः ॥ (५।२)

महागजैर् घमहिषैर् वराहैः संसेविते देवि महोर्मिमाले । (६।१)

नताः स्म सर्वे वरदे सुखप्रदे विमोचयास्मान्पशुपाशबन्धात् ॥ (६।२)

पापैरनेकैरशुभैर्विबद्धा भ्रमन्ति तावन्नरकेषु मर्त्याः । (७।१)

महानिलोद्भूततरङ्गभूतं यावत्तवाम्भो हि न संस्पृशन्ति ॥ (७।२)

अनेकदुःखौघभयार्दितानां पापैरनेकैरभिवेष्टितानाम् । (८।१)

गतिस्त्वम् अम्भोजसमानवक्रे द्वन्द्वैरनेकैरपि संवृतानाम् ॥ (८।२)

नद्यश्च पूता विमला भवन्ति त्वां देवि सम्प्राप्य न संशयो ऽत्र । (९।१)

दुःखातुराणाम् अभयं ददासि शिष्टैरनेकैरभिपूजितासि ॥ (९।२)

स्पृष्टं करैश्चन्द्रमसो रवेश्च तदैव दद्यात्परमं पदं तु । (१०।१)

यत्रोपलाः पुण्यजलाप्लुतास्ते शिवत्वम् आयान्ति किमत्र चित्रम् ॥ (१०।२)

भ्रमन्ति तावन्नरकेषु मर्त्या दुःखातुराः पापपरीतदेहाः । (११।१)

महानिलोद्भूततरङ्गभङ्गं यावत्तवाम्भो न हि संश्रयन्ति ॥ (११।२)

म्लेच्छाः पुलिन्दास्त्वथ यातुधानाः पिबन्ति ये ऽम्भस्तव देवि पुण्यम् । (१२।१)

मुक्ता भवन्तीह भयात्तु घोरान्निःसंशयं तेऽपि किमत्र चित्रम् ॥ (१२।२)

सरांसि नद्यः क्षयमभ्युपेता घोरे युगे ऽस्मिन् हि कलौ प्रदूषिते । (१३।१)

त्वं भ्राजसे देवि जलौघपूर्णा दिवीव नक्षत्रपथे च गङ्गा ॥ (१३।२)

तव प्रसादाद् वरदे वरिष्ठे कालं यथेमं परिपालयित्वा । (१४।१)

यामो ऽथ रुद्रं तव सुप्रसादाद् वयं तथा त्वं कुरु वै प्रसादम् ॥ (१४।२)

गतिस्त्वमम्बेव पितेव पुत्रांस्त्वं पाहि नो यावदिमं युगान्तम् । (१५।१)

कालं त्वनावृष्टिहतं सुघोरं यावत्तरामस्तव सुप्रसादात् ॥ (१५।२)

पठन्ति ये स्तोत्रमिदं द्विजेन्द्राः शृण्वन्ति ये चापि नराः प्रशान्ताः । (१६।१)

ते यान्ति रुद्रं वृषसंयुतेन यानेन दिव्याम्बरभूषिताश्च ॥ (१६।२)

ये स्तोत्रमेतत् सततं पठन्ति स्नात्वा तु तोये खलु नर्मदायाः । (१७।१)

अन्ते हि तेषां सरिदुत्तमेयं गतिं विशुद्धाम् अचिराद् ददाति ॥ (१७।२)

प्रातः समुत्थाय तथा शयानो यः कीर्तयेतानुदिनं स्तवं च । (१८।१)

स मुक्तपापः सुविशुद्धदेहः समाश्रयं याति महेश्वरस्य ॥ (१८।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे श्रीनर्मदामाहात्म्ये नर्मदास्तोत्रकथनं नाम द्वादशो ऽध्यायः ॥ (१९।१)