श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेन्महाराज सर्पतीर्थमनुत्तमम् । (१।२)

यत्र सिद्धा महासर्पास्तपस्तप्त्वा युधिष्ठिर ॥ (१।३)

वासुकिस्तक्षको घोरः सार्प ऐरावतस्तथा । (२।१)

कालियश्च महाभागः कर्कोटकधनंजयौ ॥ (२।२)

शङ्खचूडो महातेजा धृतराष्ट्रो वृकोदरः । (३।१)

कुलिको वामनश्चैव तेषां ये पुत्रपौत्रिणः ॥ (३।२)

तत्र तीर्थे महापुण्ये तपस्तप्त्वा सुदुष्करम् । (४।१)

भुञ्जन्ति विविधान्भोगान्क्रीडन्ति च यथासुखम् ॥ (४।२)

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा तर्पयेत् पितृदेवताः । (५।१)

वाजपेयफलं तस्य पुरा प्रोवाच शङ्करः ॥ (५।२)

स्नातानां सर्पतीर्थे तु नराणां भुवि भारत । (६।१)

सर्पवृश्चिकजातिभ्यो न भयं विद्यते क्वचित् ॥ (६।२)

मृतो भोगवतीं गत्वा पूज्यमानो महोरगैः । (७।१)

नागकन्यापरिवृतो महाभोगपतिर्भवेत् ॥ (७।२)

मार्गशीर्षस्य मासस्य कृष्णपक्षे च याष्टमी । (८।१)

सोपवासः शुचिर्भूत्वा लिङ्गं सम्पूरयेत् तिलैः । (८।२)

यथाविभवसारेण गन्धपुष्पैः समर्चयेत् ॥ (८।३)

एवं विधाय विधिवत्प्रणिपत्य क्षमापयेत् । (९।१)

तस्य यत्फलमुद्दिष्टं तच्छृणुष्व नरेश्वर ॥ (९।२)

तिलास्तत्र च यत्संख्याः पत्रपुष्पफलानि च । (१०।१)

तावत् स्वर्गपुरे राजन्मोदते कालमीप्सितम् ॥ (१०।२)

ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टो जायते विमले कुले । (११।१)

सुरूपः सुभगश्चैव धनकोटिपतिर्भवेत् ॥ (११।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे सर्पतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नामैकषष्ट्युत्तरशततमो ऽध्यायः ॥ (१२।१)