श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

धनदस्य तु तत्तीर्थं ततो गच्छेद् युधिष्ठिर । (१।२)

नर्मदादक्षिणे कूले सर्वपापक्षयंकरम् ॥ (१।३)

सर्वतीर्थफलं तत्र प्राप्यते नात्र संशयः । (२।१)

चैत्रमासत्रयोदश्यां शुक्लपक्षे जितेन्द्रियः ॥ (२।२)

उपोष्य परया भक्त्या रात्रौ कुर्वीत जागरम् । (३।१)

पञ्चामृतेन राजेन्द्र स्नापयेद् धनदं बुधः ॥ (३।२)

दीपं घृतेन दातव्यं गीतं वाद्यं च कारयेत् । (४।१)

प्रभाते पूजयेद् विप्रान् आत्मनः श्रेय इच्छति ॥ (४।२)

प्रतिग्रहसमर्थांश्च विद्यासिद्धान्तवादिनः । (५।१)

श्रौतस्मार्तक्रियायुक्तान् परदारपराङ्मुखान् ॥ (५।२)

पूजयेद्गोहिरण्येन वस्त्रोपानहभोजनैः । (६।१)

छत्रशय्याप्रदानेन सर्वपापक्षयो भवेत् ॥ (६।२)

त्रिजन्मजनितं पापं वरदस्य प्रभावतः । (७।१)

स्वर्गदं दुर्विनीतानां विनीतानां च मोक्षदम् ॥ (७।२)

अन्नदं च दरिद्राणां भवेज्जन्मनिजन्मनि । (८।१)

कुलीनत्वं दुःखहानिः स्वभावाजायते नरे ॥ (८।२)

व्याधिध्वंसो भवेत् तेषां नर्मदोदकसेवनात् । (९।१)

धनदस्य तु यस्तीर्थे विद्यादानं प्रयच्छति ॥ (९।२)

स याति भास्करे लोके सर्वव्याधिविवर्जिते । (१०।१)

देवद्रोणीं च तत्रैव स्वशक्त्या पाण्डुनन्दन ॥ (१०।२)

ये प्रकुर्वन्ति भूयिष्ठां रेवाया दक्षिणे तटे । (११।१)

ते यान्ति शांकरे लोके सर्वदुःखविवर्जिते ॥ (११।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे धनदतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नामाष्टषष्टितमो ऽध्यायः ॥ (१२।१)