श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

गच्छेत् ततः क्षोणिनाथ तीर्थं परमशोभनम् । (१।२)

कुर्कुरीनाम विख्यातं सर्वपापप्रणाशनम् ॥ (१।३)

यं यं प्रार्थयते कामं पशुपुत्रधनादिकम् । (२।१)

तं तं ददाति देवेशी कुर्कुरी तीर्थदेवता ॥ (२।२)

क्षेत्रपालो वसेत्तत्र ढौण्ढेशो नाम नामतः । (३।१)

तस्य चाराधनं कृत्वा नारी वा पुरुषो ऽपि वा ॥ (३।२)

वन्दनादपि राजेन्द्र दौर्भाग्यं नाशमाप्नुयात् । (४।१)

अपुत्रो लभते पुत्रमधनो धनमुत्तमम् ॥ (४।२)

नारी नरस्तथाप्येवं लभते काममुत्तमम् । (५।१)

स्पर्शनाद् दर्शनात् तस्य तीर्थस्य विधिपूर्वकम् ॥ (५।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे कुर्कुरीतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम पञ्चाधिकद्विशततमो ऽध्यायः ॥ (६।१)