श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेत् तु राजेन्द्र कुमारेश्वरम् उत्तमम् । (१।२)

प्रसिद्धं सर्वतीर्थानाम् अगस्त्येश्वरसन्निधौ ॥ (१।३)

षण्मुखेन पुरा तात सर्वपातकनाशनम् । (२।१)

आराध्य परया भक्त्या सिद्धिः प्राप्ता नराधिप ॥ (२।२)

देवसैन्याधिपो जातः सर्वशत्रुनिबर्हणः । (३।१)

उग्रतेजा महात्मासौ संजातस्तीर्थसेवनात् ॥ (३।२)

तदाप्रभृति तत्तीर्थं संजातंनर्मदातटे । (४।१)

तत्र तीर्थे तु यो गत्वा एकचित्तो जितेन्द्रियः ॥ (४।२)

कार्त्तिकस्य चतुर्दश्यामष्टम्यां च विशेषतः । (५।१)

स्नापयेद् गिरिजानाथं दधिदुग्धेन सर्पिषा ॥ (५।२)

गीतं तत्र प्रकर्तव्यं पिण्डदानं यथाविधि । (६।१)

ब्राह्मणैः श्रोत्रियैः पार्थ षट्कर्मनिरतैः शुभैः ॥ (६।२)

यत्किंचिद्दीयते तत्र अक्षयं पाण्डुनन्दन । (७।१)

सर्वतीर्थमयं तीर्थ निर्मितं शिखिना नृप ॥ (७।२)

एतत्ते सर्वमाख्यातं कुमारेश्वरजं फलम् । (८।१)

कुमारदर्शनात्पुण्यं प्राप्यते पाण्डुनन्दन ॥ (८।२)

मृतः स्वर्गमवाप्नोति सत्यमीश्वरभाषितम् ॥ (९।१)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे कुमारेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम त्रिषष्टितमो ऽध्यायः ॥ (१०।१)