श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेन्महाराज तीर्थम् अङ्गारकं परम् । (१।२)

रूपदं सर्वलोकानां विश्रुतं नर्मदातटे ॥ (१।३)

अङ्गारकेण राजेन्द्र पुरा तप्तं तपः किल । (२।१)

अर्बुदं च निखर्वं च प्रयुतं वर्षसंख्यया ॥ (२।२)

ततस्तुष्टो महादेवः परया कृपया नृप । (३।१)

प्रत्यक्षदर्शी भगवान् उवाच क्षितिनन्दनम् ॥ (३।२)

वरदो ऽस्मि महाभाग दुर्लभं त्रिदशैर् अपि । (४।१)

वरं दास्याम्यहं वत्स ब्रूहि यत्ते विवक्षितम् ॥ (४।२)

अङ्गारक उवाच । (५।१)

तव प्रसादाद्देवेश सर्वलोकमहेश्वर । (५।२)

ग्रहमध्यगतो नित्यं विचरामि नभस्तले ॥ (५।३)

यावद्धराधरो लोके यावच्चन्द्रदिवाकरौ । (६।१)

नद्यो नदाः समुद्राश्च वरो मे चाक्षयो भवेत् ॥ (६।२)

एवमस्त्विति देवेशो दत्त्वा वरमनुत्तमम् । (७।१)

जगामाकाशमाविश्य वन्द्यमानः सुरासुरैः ॥ (७।२)

भूमिपुत्रस्ततस्तस्मिन्स्थापयामास शङ्करम् । (८।१)

गतः सुरालये लोके ग्रहभावे निवेशितः ॥ (८।२)

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम् । (९।१)

हुतहोमो जितक्रोधः सो ऽश्वमेधफलं लभेत् ॥ (९।२)

चतुर्थ्यङ्गारके यस्तु स्नात्वा चाभ्यर्चयेद्ग्रहम् । (१०।१)

अङ्गारकं विधानेन सप्तजन्मानि भारत ॥ (१०।२)

दशयोजनविस्तीर्णे मण्डले रूपवान् भवेत् । (११।१)

तत्रैव ता मृतो जन्तुः कामतो ऽकामतो ऽपि वा । (११।२)

रुद्रस्यानुचरो भूत्वा तेनैव सह मोदते ॥ (११।३)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे अङ्गारकतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम पञ्चदशोत्तरशततमो ऽध्यायः ॥ (१२।१)