श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र नन्दिकेश्वरमुत्तमम् । (१।२)

यत्र सिद्धो महानन्दी तत्ते सर्वं वदाम्यहम् ॥ (१।३)

रेवायां पुरतः कृत्वा पुरा नन्दी गणेश्वरः । (२।१)

तपस्तपञ्जयं कुर्वंस्तीर्थात्तीर्थं जगाम ह ॥ (२।२)

दधिस्कन्दं मधुस्कन्दं यावत्त्यक्त्वा तु गच्छति । (३।१)

तावत्तुष्टो महादेवो नन्दिनाथमुवाच ह ॥ (३।२)

ईश्वर उवाच । (४।१)

भोभोः प्रसन्नो नन्दीश वरं वृणु यथेप्सितम् । (४।२)

तपसा तेन तुष्टो ऽहं तीर्थयात्राकृतेन ते ॥ (४।३)

नन्दीश्वर उवाच । (५।१)

न चाहं कामये वित्तं न चाहं कुलसन्ततिम् । (५।२)

मुक्त्वा न कामये कामं तव पादाम्बुजात्परम् ॥ (५।३)

कृमिकीटपतङ्गेषु तिर्यग्योनिं गतस्य वा । (६।१)

जन्म जन्मान्तरे ऽप्यस्तु भक्तिस्त्वयि ममाचला ॥ (६।२)

तथेत्युक्त्वा महादेवः परया कृपया नृप । (७।१)

गृहीत्वा तं करे सिद्धं जगाम निलयं हरः ॥ (७।२)

तस्मिंस्तीर्थे तु यः स्नात्वा भक्त्या त्र्यक्षं प्रपूजयेत् । (८।१)

अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ (८।२)

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा प्राणत्यागं करोति चेत् । (९।१)

शिवस्यानुचरो भूत्वा मोदते कल्पमक्षयम् ॥ (९।२)

ततः कालेन महता जायते विमले कुले । (१०।१)

वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञो जीवेच्च शरदां शतम् ॥ (१०।२)

एतत्ते कथितं तात तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम् । (११।१)

दुर्लभं मर्त्यसंज्ञस्य सर्वपापक्षयंकरम् ॥ (११।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे नन्दिकेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नामाशीतितमो ऽध्यायः ॥ (१२।१)