श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेत्परं तीर्थं सङ्गमेश्वरमुत्तमम् । (१।२)

नर्मदादक्षिणे कूले सर्वपापभयापहम् ॥ (१।३)

धनदस्तत्र विश्रान्तो मुहूर्तं नृपसत्तम । (२।१)

पितृलोकात्समायातः कैलासं धरणीधरम् ॥ (२।२)

प्रत्ययार्थं नृपश्रेष्ठ ह्यद्यापि धरणीतले । (३।१)

कृष्णवर्णा हि पाषाणा दृश्यन्ते स्फटिकोज्ज्वलाः ॥ (३।२)

विन्ध्यनिर्झरनिष्क्रान्ता पुण्यतोया सरिद्वरा । (४।१)

प्रविष्टा नर्मदातोये सर्वपापप्रणाशने ॥ (४।२)

सङ्गमे तत्र यः स्नात्वा पूजयेत् सङ्गमेश्वरम् । (५।१)

अश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोत्य् असंशयम् ॥ (५।२)

घण्टापताकावितनं यो ददेत्सङ्गमेश्वरे । (६।१)

हंसयुक्तविमानस्थो दिव्यस्त्रीशतसंवृतः ॥ (६।२)

स रुद्रपदमाप्नोति रुद्रस्यानुचरो भवेत् । (७।१)

दधि भक्ते न देवस्य यः कुर्याल्लिङ्गपूरणम् ॥ (७।२)

सिक्थसंख्यं शिवे लोके स वसेत् कालम् ईप्सितम् । (८।१)

श्रीफलैः पूरयेल्लिङ्गं निःस्वो भूत्वा भवस्य तु ॥ (८।२)

सो ऽपि तत्फलमाप्नोति गतः स्वर्गे नरेश्वर । (९।१)

अक्षया सन्ततिस्तस्य जायते सप्तजन्मसु ॥ (९।२)

स्नपनं देवदेवस्य दध्ना मधुघृतेन वा । (१०।१)

यः करोति विधानेन तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ (१०।२)

धृतक्षीरवहा नद्यो यत्र वृक्षा मधुस्रवाः । (११।१)

तत्र ते मानवा यान्ति सुप्रसन्ने महेश्वरे ॥ (११।२)

पत्रं पुष्पं फलं तोयं यस्तु दद्यान्महेश्वरे । (१२।१)

तत्सर्वं सप्तजन्मानि ह्यक्षयं फलम् अश्नुते ॥ (१२।२)

सर्वेषामेव पात्राणां महापात्रं महेश्वरः । (१३।१)

तस्मात् सर्वप्रयत्नेन पूजनीयो महेश्वरः ॥ (१३।२)

ब्रह्मचर्यस्थितो नित्यं यस्तु पूजयते शिवम् । (१४।१)

इह जीवन्स देवेशो मृतो गच्छेद् अनामयम् ॥ (१४।२)

शिवे तु पूजिते पार्थ यत्फलं प्राप्यते बुधैः । (१५।१)

योगीन्द्रे चैव तत्पार्थ पूजिते लभते फलम् ॥ (१५।२)

ते धन्यास्ते महात्मानस् तेषां जन्म सुजीवितम् । (१६।१)

येषां गृहेषु भुञ्जन्ति शिवभक्तिरता नराः ॥ (१६।२)

संनिरुध्येन्द्रियग्रामं यत्रयत्र वसेन्मुनिः । (१७।१)

तत्र तत्र कुरुक्षेत्रं नैमिषं पुष्कराणि च ॥ (१७।२)

यत्फलं वेदविदुषि भोजिते शतसंख्यया । (१८।१)

तत्फलं जायते पार्थ ह्येकेन शिवयोगिना ॥ (१८।२)

यत्र भुञ्जति भस्माङ्गी मूर्खो वा यदि पण्डितः । (१९।१)

तत्र भुञ्जति देवेशः सपत्नीको वृषध्वजः ॥ (१९।२)

विप्राणां वेदविदुषां कोटिं संभोज्य यत्फलम् । (२०।१)

भिक्षामात्रप्रदानेन तत्फलं शिवयोगिनाम् ॥ (२०।२)

सङ्गमेश्वरमासाद्य प्राणत्यागं करोति यः । (२१।१)

न तस्य पुनरावृत्तिः शिवलोकात् कदाचन ॥ (२१।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे सङ्गमेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नामाष्टपञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः ॥ (२२।१)