श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेन्महीपाल तीर्थं कनखलोत्तमम् । (१।२)

गरुडेन तपस्तप्तं पूजयित्वा महेश्वरम् ॥ (१।३)

दिव्यं वर्षशतं यावज्जातमात्रेण भारत । (२।१)

तपोजपैः कृशीभूतो दृष्टो देवेन शम्भुना ॥ (२।२)

ततस्तुष्टो महादेवो वैनतेयं मनोजवम् । (३।१)

उवाच परमं वाक्यं विनतानन्दवर्धनम् ॥ (३।२)

प्रसन्नस्ते महाभाग वरं वरय सुव्रत । (४।१)

दुर्लभं त्रिषु लोकेषु ददामि तव खेचर ॥ (४।२)

गरुड उवाच । (५।१)

इच्छामि वाहनं विष्णोर्द्विजेन्द्रत्वं सुरेश्वर । (५।२)

प्रसन्ने त्वयि मे सर्वं भवत्विति मतिर्मम ॥ (५।३)

श्रीमहेश उवाच । (६।१)

दुर्लभः प्राणिनां तात यो वरः प्रार्थितो ऽनघ । (६।२)

देवदेवस्य वाहनं द्विजेन्द्रत्वं सुदुर्लभम् ॥ (६।३)

नारायणोदरे सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् । (७।१)

त्वया स कथम् ऊह्येत देवदेवो जगद्गुरुः ॥ (७।२)

तेनैव स्थापितश्चेन्द्रस्त्रैलोक्ये सचराचरे । (८।१)

कथमन्यस्य चेन्द्रत्वं भवतीति सुदुर्लभम् ॥ (८।२)

तथापि मम वाक्येन वाहनं त्वं भविष्यसि । (९।१)

शङ्खचक्रगदापाणेर् वहतो ऽपि जगत्त्रयम् ॥ (९।२)

इन्द्रस्त्वं पक्षिणां मध्ये भविष्यसि न संशयः । (१०।१)

इति दत्त्वा वरं तस्मा अन्तर्धानं गतो हरः ॥ (१०।२)

ततो गते महादेवे ह्युरुणस्यानुजो नृप । (११।१)

आराधयामास तदा चामुण्डां मुण्डमण्डिताम् ॥ (११।२)

श्मशानवासिनीं देवीं बहुभूतसमन्विताम् । (१२।१)

योगिनीं योगसंसिद्धां वसामांसासवप्रियाम् ॥ (१२।२)

ध्यातमात्रा तु तेनैव प्रत्यक्षा ह्यभवत् तदा । (१३।१)

जालंधरे च या सिद्धिः कौलीने उड्डिशे परे ॥ (१३।२)

समग्रा सा भृगुक्षेत्रे सिद्धक्षेत्रे तु संस्थिता । (१४।१)

चामुण्डा तत्र सा देवी सिद्धक्षेत्रे व्यवस्थिता ॥ (१४।२)

संस्तुता ऋषिभिर् देवैर् योगक्षेमार्थसिद्धये । (१५।१)

विनतानन्दजननस् तत्र तां योगिनीं नृप । (१५।२)

भक्त्या प्रसादयामास स्तोत्रैर्वैदिकलौकिकैः ॥ (१५।३)

गरुड उवाच । (१६।१)

ॐ या सा क्षुत्क्षामकण्ठा नवरुधिरमुखा प्रेतपद्मासनस्था भूतानां वृन्दवृन्दैः पितृवननिलया क्रीडते शूलहस्ता । (१६।२)

शस्त्रध्वस्तप्रवीरव्रजरुधिरगलन्मुण्डमालोत्तरीया देवी श्रीवीरमाता विमलशशिनिभा पातु वश्चर्ममुण्डा ॥ (१६।३)

या सा क्षुत्क्षामकण्ठा विकृतभयकरी त्रासिनी दुष्कृतानां मुञ्चज्ज्वालाकलापैर् दशनकसमसैः खादति प्रेतमांसम् । (१७।१)

या सा दोर्दण्डचण्डैर् डमरुरणरणाटोपटंकारघण्टैः कल्पान्तोत्पातवाताहतपटुपटहैर् वल्गते भूतमाता । (१७।२)

क्षुत्क्षामा शुष्ककुक्षिः खवरतरनरवरैः क्षोदति प्रेतमांसं मुञ्चन्ती चाट्टहासं घुरघुरितरवा पातु वश्चर्ममुण्डा ॥ (१७।३)

या सा निम्नोदराभा विकृतभवभयत्रासिनी शूलहस्ता चामुण्डा मुण्डघाता रणरणितरणझल्लरीनादरम्या । (१८।१)

त्रैलोक्यं त्रासयन्ति ककहकहकहैर् घोररावैर् अनेकैर् नृत्यन्ती मातृमध्ये पितृवननिलया पातु वश्चर्ममुण्डा ॥ (१८।२)

या धत्ते विश्वमखिलं निजांशेन महोज्ज्वला । (१९।१)

कनकप्रसवे लीना पातु मां कनकेश्वरी ॥ (१९।२)

हिमाद्रिसम्भवा देवी दयादर्शितविग्रहा । (२०।१)

शिवप्रिया शिवे सक्ता पातु मां कनकेश्वरी ॥ (२०।२)

अनादिजगदादिर्या रत्नगर्भा वसुप्रिया । (२१।१)

रथाङ्गपाणिना पद्मा पातु मां कनकेश्वरी ॥ (२१।२)

सावित्री या च गायत्री मृडानी वागथेन्दिरा । (२२।१)

स्मर्तॄणां या सुखं दत्ते पातु मां कनकेश्वरी ॥ (२२।२)

सौम्यासौम्यैः सदा रूपैः सृजत्यवति या जगत् । (२३।१)

परा शक्तिः परा बुद्धिः पातु मां कनकेश्वरी ॥ (२३।२)

ब्रह्मणः सर्गसमये सृज्यशक्तिः परा तु या । (२४।१)

जगन्माया जगद्धात्री पातु मां कनकेश्वरी ॥ (२४।२)

विश्वस्य पालने विष्णोर्या शक्तिः परिपालिका । (२५।१)

मदनोन्मादिनी मुख्या पातु मां कनकेश्वरी ॥ (२५।२)

विश्वसंलयने मुख्या या रुद्रेण समाश्रिता । (२६।१)

रौद्री शक्तिः शिवानन्ता पातु मां कनकेश्वरी ॥ (२६।२)

कैलाससानुसंरूढ कनकप्रसवेशया । (२७।१)

भस्मकाभिहृता पूर्वं पातु मां कनकेश्वरी ॥ (२७।२)

पतिप्रभावमिच्छन्ती त्रस्यन्ती या विना पतिम् । (२८।१)

अबला त्वेकभावा च पातु मां कनकेश्वरी ॥ (२८।२)

विश्वसंरक्षणे सक्ता रक्षिता कनकेन या । (२९।१)

आ ब्रह्मस्तम्बजननी पातु मां कनकेश्वरी ॥ (२९।२)

ब्रह्मविष्ण्वीश्वराः शक्त्या शरीरग्रहणं यया । (३०।१)

प्रापिताः प्रथमा शक्तिः पातु मां कनकेश्वरी ॥ (३०।२)

श्रुत्वा तु गरुडेनोक्तं देवीवृत्तचतुष्टयम् । (३१।१)

प्रसन्ना संमुखी भूत्वा वाक्यमेतद् उवाच ह ॥ (३१।२)

श्रीचामुण्डोवाच । (३२।१)

प्रसन्ना ते महासत्त्व वरं वरय वाञ्छितम् । (३२।२)

ददामि ते द्विजश्रेष्ठ यत्ते मनसि रोचते ॥ (३२।३)

गरुड उवाच । (३३।१)

अजरश्चामरश्चैव अधृष्यश्च सुरासुरैः । (३३।२)

तव प्रसादाच्चैवान्यैरजेयश्च भवाम्यहम् ॥ (३३।३)

त्वया चात्र सदा देवि स्थातव्यं तीर्थसन्निधौ । (३४।१)

मार्कण्डेय उवाच । (३४।२)

एवं भविष्यतीत्युक्त्वा देवी देवैरभिष्टुता ॥ (३४।३)

जगामाकाशमाविश्य भूतसङ्घसमन्विता । (३५।१)

यदा लक्ष्म्या नृपश्रेष्ठ स्थापितं पुरमुत्तमम् ॥ (३५।२)

अनुमान्य तदा देवीं कृतं तस्यां समर्पितम् । (३६।१)

लक्ष्मीरुवाच । (३६।२)

रक्षणाय मया देवि योगक्षेमार्थसिद्धये ॥ (३६।३)

मातृवत्प्रतिपाल्यं ते सदा देवि पुरं मम । (३७।१)

गरुडो ऽपि ततः स्नात्वा सम्पूज्य कनकेश्वरीम् ॥ (३७।२)

तीर्थं तत्रैव संस्थाप्य जगामाकाशमुत्तमम् । (३८।१)

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत् पितृदेवताः ॥ (३८।२)

सर्वकामसमृद्धस्य यज्ञस्य फलमश्नुते । (३९।१)

गन्धपुष्पादिभिर् यस्तु पूजयेत् कनकेश्वरम् ॥ (३९।२)

तस्य योगैश्वर्यसिद्धिर्योगपीठेषु जायते । (४०।१)

मृतो योगेश्वरं लोकं जयशब्दादिमङ्गलैः । (४०।२)

स गच्छेन्नात्र सन्देहो योगिनीगणसंयुतः ॥ (४०।३)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे कनखलेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम षडशीत्युत्तरशततमो ऽध्यायः ॥ (४१।१)