मार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेच्च राजेन्द्र दारुतीर्थमनुत्तमम् । (१।२)

दारुको यत्र संसिद्ध इन्द्रस्य दयितः पुरा ॥ (१।३)

युधिष्ठिर उवाच । (२।१)

दारुकेण कथं तात तपश्चीर्णं पुरानघ । (२।२)

विधानं श्रोतुमिच्छामि त्वत्सकाशाद्द्विजोत्तम ॥ (२।३)

श्रीमार्कण्डेय उवाच । (३।१)

हन्त ते कथयिष्यामि विचित्रं यत्पुरातनम् । (३।२)

वृत्तं स्वर्गसभामध्ये ऋषीणां भावितात्मनाम् ॥ (३।३)

सूतो वज्रधरस्येष्टो मातलिर्नाम नामतः । (४।१)

स पुत्रं शप्तवान्पूर्वं कस्मिंश्चित्कारणान्तरे ॥ (४।२)

शापाहतो वेपमान इन्द्रस्य चरणौ शुभौ । (५।१)

प्रपीड्य मूर्ध्ना देवेशं विज्ञापयति भारत ॥ (५।२)

तमुवाचाभिशप्तं चाप्यनाथं च सुरेश्वरः । (६।१)

कर्मणा केन शापस्य घोरस्यान्तो भविष्यति ॥ (६।२)

नर्मदातटमाश्रित्य तोषयन्वै महेश्वरम् । (७।१)

तिष्ठ यावद् युगस्यान्तं पुनर्जन्म ह्यवाप्स्यसि ॥ (७।२)

पुनर्भूत्वा तु पूतस्त्वं दारुको नाम विश्रुतः । (८।१)

संसेव्य परमं देवं शङ्खचक्रगदाधरम् ॥ (८।२)

मानुषं भावमापन्नस्ततः सिद्धिमवाप्स्यसि । (९।१)

एवमुक्तस्तु देवेन सहस्राक्षेण धीमता ॥ (९।२)

प्रणम्य शिरसा भूमिम् आगतो ऽसौ ह्यचेतनः । (१०।१)

नर्मदातटमाश्रित्य कर्षयन्निजविग्रहम् ॥ (१०।२)

व्रतोपवाससंखिन्नो जपहोमरतः सदा । (११।१)

महादेवं महात्मानं वरदं शूलपाणिनम् ॥ (११।२)

भक्त्या तु परया राजन्यावदाभूतसम्प्लवम् । (१२।१)

अंशावतरणाद् विष्णोः सूतो भूत्वा महामतिः ॥ (१२।२)

तोषयन् वै जगन्नाथं ततो यातो हि सद्गतिम् ॥ (१३।१)

एष तत्सम्भवस्तात दारुतीर्थस्य सुव्रत । (१४।१)

कथितो ऽयं मया पूर्वं यथा मे शङ्करो ऽब्रवीत् ॥ (१४।२)

ततो युधिष्ठिरः श्रुत्वा विस्मयं परमं गतः । (१५।१)

भ्रातॄन् विलोकयामास हृष्टरोमा मुहुर्मुहुः ॥ (१५।२)

श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१६।१)

तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा विधिपूर्वं नरेश्वर । (१६।२)

उपास्य संध्यां देवेशमर्चयेद्यश्च शङ्करम् ॥ (१६।३)

वेदाभ्यासं तु तत्रैव यः करोति समाहितः । (१७।१)

सो ऽश्वमेधफलं राजंल्लभते नात्र संशयः ॥ (१७।२)

तस्मिंस्तीर्थे तु यो भक्त्या भोजयेद् ब्राह्मणाञ्छुचिः । (१८।१)

स तु विप्रसहस्रस्य लभते फलमुत्तमम् ॥ (१८।२)

स्नानं दानं जपो होमः स्वाध्यायो देवतार्चनम् । (१९।१)

यत्कृतं शुद्धभावेन तत्सर्वं सफलं भवेत् ॥ (१९।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे दारुकतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम षट्त्रिंशो ऽध्यायः ॥ (२०।१)