श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेत् परं पुण्यं नर्मदादक्षिणे तटे । (१।२)

शक्रतीर्थं सुविख्यातम् अशेषाघविनाशनम् ॥ (१।३)

पुरा शक्रेण तत्रैव तपो वै दुरतिक्रमम् । (२।१)

प्रारब्धं परया भक्त्या देवं प्रति महेश्वरम् ॥ (२।२)

ततः संतोषितो देव उमापतिर् नराधिप । (३।१)

देवेन्द्रत्वं वरं राज्यं दानवानां वधं ददौ ॥ (३।२)

लब्धं शक्रेण नृपते नर्मदातीर्थभावतः । (४।१)

ततः पुण्यतमं तीर्थं संजातं वसुधातले ॥ (४।२)

कार्त्तिकस्य तु मासस्य कृष्णपक्षे त्रयोदशीम् । (५।१)

उपोष्य वै नरो भक्त्या सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ (५।२)

दुःस्वप्नसम्भवैः पापैर्दुर्निमित्तसमुद्भवैः । (६।१)

ग्रहशाकिनिसम्भूतैर् मुच्यते पाण्डुनन्दन ॥ (६।२)

शक्रेश्वरं नृपश्रेष्ठ ये प्रपश्यन्ति भक्तितः । (७।१)

तेषां जन्मकृतं पापं नश्यते नात्र संशयः ॥ (७।२)

अगम्यागमने चैव अवाह्ये चैव वाहिते । (८।१)

स्वामिमित्रविघाते यन्नश्यते नात्र संशयः ॥ (८।२)

गोप्रदानं प्रकर्तव्यं शुभं ब्राह्मणपुंगवे । (९।१)

धुर्यं वा दापयेत् तस्मिन् सर्वाङ्गरुचिरं नृप ॥ (९।२)

दातव्यं परया भक्त्या स्वर्गे वासमभीप्सता । (१०।१)

एतत् ते सर्वम् आख्यातं शक्रेश्वरफलं नृप ॥ (१०।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे शक्रेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नामैकषष्टितमो ऽध्यायः ॥ (११।१)