मार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र गौतमेश्वरमुत्तमम् । (१।२)

सर्वपापहरं तीर्थं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ॥ (१।३)

गौतमेन तपस्तप्तं तत्र तीर्थे युधिष्ठिर । (२।१)

दिव्यं वर्षसहस्रं तु ततस्तुष्टो महेश्वरः ॥ (२।२)

प्रणम्य शिरसा तत्र स्थापितः परमेश्वरः । (३।१)

स्थापितो गौतमेनेशो गौतमेश्वर उच्यते ॥ (३।२)

तत्र देवैश्च गन्धर्वैर् ऋषिभिः पितृदैवतैः । (४।१)

सम्प्राप्ता ह्युत्तमा सिद्धिर् आराध्य परमेश्वरम् ॥ (४।२)

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत् पितृदेवताः । (५।१)

पूजयेत् परमीशानं सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ (५।२)

बहवस्तन्न जानन्ति विष्णुमायाविमोहिताः । (६।१)

तत्र संनिहितं देवं शूलपाणिं महेश्वरम् ॥ (६।२)

ब्रह्मचारी तु यो भूत्वा तत्र तीर्थे नरेश्वर । (७।१)

स्नात्वार्चयेन् महादेवं सो ऽश्वमेधफलं लभेत् ॥ (७।२)

ब्रह्मचारी तु यो भूत्वा तर्पयेत् पितृदेवताः । (८।१)

पूजयेत् परमीशानं सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ (८।२)

तत्र तीर्थे तु यो दानं भक्त्या दद्याद् द्विजातये । (९।१)

तदक्षयफलं सर्वं नात्र कार्या विचारणा ॥ (९।२)

मासे चाश्वयुजे राजन् कृष्णपक्षे चतुर्दशीम् । (१०।१)

स्नात्वा तत्र विधानेन दीपकानां शतं ददेत् ॥ (१०।२)

पूजयित्वा महादेवं गन्धपुष्पादिभिर् नरः । (११।१)

मुच्यते सर्वपापेभ्यो मृतः शिवपुरं व्रजेत् ॥ (११।२)

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां कार्त्तिक्यां तु विशेषतः । (१२।१)

उपोष्य प्रयतो भूत्वा घृतेन स्नापयेच्छिवम् ॥ (१२।२)

पञ्चगव्येन मधुना दध्ना वा शीतवारिणा । (१३।१)

स च सर्वस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ (१३।२)

भक्त्या तु पूजयेत् पश्चात् स लभेत् फलमुत्तमम् । (१४।१)

बिल्वपत्रैरखण्डैश्च पुष्पैरुन्मत्तकोद्भवैः ॥ (१४।२)

कुशापामार्गसहितैः कदम्बद्रोणजैरपि । (१५।१)

मल्लिकाकरवीरैश्च रक्तपीतैः सितासितैः ॥ (१५।२)

पुष्पैरन्यैर्यथालाभं यो नरः पूजयेच्छिवम् । (१६।१)

नैरन्तर्येण षण्मासं यो ऽर्चयेद् गौतमेश्वरम् । (१६।२)

सर्वान्कामानवाप्नोति मृतः शिवपुरं व्रजेत् ॥ (१६।३)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे गौतमेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम एकोनाशीत्यधिकशततमो ऽध्यायः ॥ (१७।१)