श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेन्महीपाल चक्रतीर्थमनुत्तमम् । (१।२)

सेनापुरमितिख्यातं सर्वपापक्षयंकरम् ॥ (१।३)

सैनापत्याभिषेकाय देवदेवेन चक्रिणा । (२।१)

आनीतश्च महासेनो देवैः सेन्द्रपुरोगमैः ॥ (२।२)

दानवानां वधार्थाय जयाय च दिवौकसाम् । (३।१)

भूमिदानेन विप्रेन्द्रांस् तर्पयित्वा यथाविधि ॥ (३।२)

शङ्खभेरीनिनादैश्च पटहानां च निस्वनैः । (४।१)

वीणावेणुमृदङ्गैश्च झल्लरीस्वरमङ्गलैः ॥ (४।२)

ततः कृत्वा स्वनं घोरं दानवो बलदर्पितः । (५।१)

रुरुर्नाम विघातार्थमभिषेकस्य चागतः ॥ (५।२)

हस्त्यश्वरथपत्त्योघैः पूरयन्वै दिशो दश । (६।१)

तत्र तेन महद्युद्धं प्रवृत्तं किल भारत ॥ (६।२)

शक्त्यृष्टिपाशमुशलैः खड्गैस्तोमरटङ्कनैः । (७।१)

भल्लैः कर्णिकनाराचैः कबन्धपटसंकुलैः ॥ (७।२)

ततस्तु तां शत्रुबलस्य सेनां क्षणेन चापन्च्युतबाणघातैः । (८।१)

विध्वस्तहस्त्यश्वरथान्महात्मा जग्राह चक्रं रिपुसङ्घनाशनः ॥ (८।२)

ज्वलच्च चक्रं निशितं भयंकरं सुरासुराणां च सुदर्शनं रणे । (९।१)

चकर्त दैत्यस्य शिरस्तदानीं करात्प्रमुक्तं मधुघातिनश्च तत् ॥ (९।२)

तं दृष्ट्वा सहसा विघ्नमभिषेके षडाननः । (१०।१)

त्यक्त्वा तु तत्र संस्थानं चचार विपुलं तपः ॥ (१०।२)

मुक्तं चक्रं विनाशाय हरिणा लोकधारिणा । (११।१)

द्विदलं दानवं कृत्वा पपात विमले जले ॥ (११।२)

तदा प्रभृति तत्तीर्थं चक्रतीर्थमिति श्रुतम् । (१२।१)

सर्वपापविनाशाय निर्मितं विश्वमूर्तिना ॥ (१२।२)

चक्रतीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद् देवमच्युतम् । (१३।१)

पुण्डरीकस्य यज्ञस्य फलमाप्नोति मानवः ॥ (१३।२)

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद् ब्राह्मणाञ्छुभान् । (१४।१)

शान्तदान्तजितक्रोधान्स लभेत्कोटिजं फलम् ॥ (१४।२)

तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या त्यजते देहमात्मनः । (१५।१)

विष्णुलोकं मृतो याति जयशब्दादिमङ्गलैः ॥ (१५।२)

क्रीडयित्वा यथाकामं देवगन्धर्वपूजितः । (१६।१)

इहागत्य च भूयो ऽपि जायते विपुले कुले ॥ (१६।२)

एतत्पुण्यं पापहरं धन्यं दुःखप्रणाशनम् । (१७।१)

कथितं ते महाभाग भूयश्चान्यच्छृणुष्व मे ॥ (१७।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे सेनापुरे चक्रतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम नवोत्तरशततमो ऽध्यायः ॥ (१८।१)