श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेन्महीपाल तीर्थमङ्गारकं शिवम् । (१।२)

उत्तरे नर्मदाकूले सर्वपापक्षयंकरम् ॥ (१।३)

चतुर्थ्यङ्गारकदिने संकल्प्य कृतनिश्चयः । (२।१)

स्नायादस्तं गते सूर्ये सन्ध्योपासनतत्परः ॥ (२।२)

पूजयेल्लोहितं भक्त्या गन्धमाल्यविभूषणैः । (३।१)

संस्थाप्यस्थण्डिले देवं रक्तचन्दनचर्चितम् ॥ (३।२)

अङ्गारकायेति नमः कर्णिकायां प्रपूजयेत् । (४।१)

कुजाय भूमिपुत्राय रक्ताङ्गाय सुवाससे ॥ (४।२)

हरकोपोद्भवायेति स्वेदजायातिबाहवे । (५।१)

सर्वकामप्रदायेति पूर्वादिषु दलेषु च ॥ (५।२)

एवं सम्पूज्य विधिवद्दद्यादर्घ्यं विधानतः । (६।१)

भूमिपुत्र महावीर्य स्वेदोद्भव पिनाकिनः ॥ (६।२)

अङ्गारक महातेजा लोहिताङ्ग नमो ऽस्तु ते । (७।१)

करकं वारिसंयुक्तं शालितंदुलपूरितम् ॥ (७।२)

सहिरण्यं सवस्त्रं च मोदकोपरि संस्थितम् । (८।१)

ब्राह्मणाय निवेद्यं तत्कुजो मे प्रीयतामिति ॥ (८।२)

अर्घं दत्त्वा विधानेन रक्तचन्दनवारिणा । (९।१)

रक्तपुष्पसमाकीर्णं तिलतंदुलमिश्रितम् ॥ (९।२)

कृत्वा ताम्रमये पात्रे मण्डले वर्तुले शुभे । (१०।१)

कृत्वा शिरसि तत्पात्रं जानुभ्यां धरणीं गतः ॥ (१०।२)

मन्त्रपूतं महाभाग दद्याद् अर्घ्यं विचक्षणः । (११।१)

ततो भुञ्जीत मौनेन क्षारतिलाम्लवर्जितम् ॥ (११।२)

स्निग्धं मृदुसमधुरम् आत्मनः श्रेय इच्छता । (१२।१)

एवं चतुर्थे सम्प्राप्ते चतुर्थ्यङ्गारके नृप ॥ (१२।२)

सौवर्णं कारयेद्देवं यथाशक्ति सुरूपिणम् । (१३।१)

स्थापयेत् ताम्रके पात्रे गुडपीठसमन्विते ॥ (१३।२)

गन्धपुष्पादिभिर्देवं पूजयेद् गुडसंस्थितम् । (१४।१)

ईशान्यां स्थापयेद्देवं गुडतोयसमन्वितम् ॥ (१४।२)

कासारेण तथाग्नेय्यां स्थापयेत् करकं परम् । (१५।१)

रक्ततन्दुलसंमिश्रं नैरृत्यां वायुगोचरे ॥ (१५।२)

स्थापयेन्मोदकैः सार्धं चतुर्थं करकं बुधः । (१६।१)

सूत्रेण वेष्टितग्रीवं गन्धमाल्यैर् अलंकृतम् ॥ (१६।२)

शङ्खतूर्यनिनादेन जयशब्दादिमङ्गलैः । (१७।१)

रक्ताम्बरधरं विप्रं रक्तमाल्यानुलेपनम् ॥ (१७।२)

वेदिमध्यगतं वापि महदासनसंस्थितम् । (१८।१)

सुरूपं सुभगं शान्तं सर्वभूतहिते रतम् ॥ (१८।२)

वेदविद्याव्रतस्नातं सर्वशास्त्रविशारदम् । (१९।१)

पूजयित्वा यथान्यायं वाचयेत्पाण्डुनन्दन ॥ (१९।२)

रक्तां गां च ततो दद्याद् रक्तेनानडुहा सह । (२०।१)

प्रीयतां भूमिजो देवः सर्वदैवतपूजितः ॥ (२०।२)

विप्रं प्रदक्षिणीकृत्य पत्नीपुत्रसमन्वितः । (२१।१)

पितृमातृसुहृत्सार्द्धं क्षमाप्य च विसर्जयेत् ॥ (२१।२)

एवं कृतस्य तस्याथ तस्मिंस्तीर्थे विशेषतः । (२२।१)

यत्पुण्यं फलमुद्दिष्टं तत्ते सर्वं वदाम्यहम् ॥ (२२।२)

सप्त जन्मानि राजेन्द्र सुरूपः सुभगो भवेत् । (२३।१)

तीर्थस्यास्य प्रभावेन नात्र कार्या विचारणा ॥ (२३।२)

अकामो वा सकामो वा तत्र तीर्थे मृतो नरः । (२४।१)

अङ्गारकपुरं याति देवगन्धर्वपूजितः ॥ (२४।२)

उपभुज्य यथान्यायं दिव्यान्भोगाननुत्तमान् । (२५।१)

इह मानुष्यलोके वै राजा भवति धार्मिकः ॥ (२५।२)

सुरूपः सुभगश्चैव सर्वव्याधिविवर्जितः । (२६।१)

जीवेद्वर्षशतं साग्रं सर्वलोकनमस्कृतः ॥ (२६।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे मङ्गलेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नामाष्टाचत्वारिंशदधिकशततमो ऽध्यायः ॥ (२७।१)