श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेन्महीपाल तीर्थं परमशोभनम् । (१।२)

स्थापितं मुनिसङ्घैर् यद्ब्रह्मवंशसमुद्भवैः ॥ (१।३)

ऋणमोचनमित्याख्यं रेवातटसमाश्रितम् । (२।१)

षण्मासं मनुजो भक्त्या तर्पयन् पितृदेवताः ॥ (२।२)

देवैः पितृमनुष्यैश्च ऋणमात्मकृतं च यत् । (३।१)

मुच्यते तत्क्षणान् मर्त्यः स्नातो वै नर्मदाजले ॥ (३।२)

प्रत्यक्षं दुरितं तत्र दृश्यते फलरूपतः । (४।१)

तत्र तीर्थे तु यो राजन्नेकचित्तो जितेन्द्रियः ॥ (४।२)

स्नात्वा दानं च वै दद्याद् अर्चयेद् गिरिजापतिम् । (५।१)

ऋणत्रयविनिर्मुक्तो नाके दीप्यति देववत् ॥ (५।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे ऋणत्रयमोचनतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम सप्ताशीतितमो ऽध्यायः ॥ (६।१)