श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

अतः परं महाराज गच्छेत् केदारसंज्ञकम् । (१।२)

यत्र गत्वा महाराज श्राद्धं कृत्वा पिबेज्जलम् । (१।३)

सम्पूज्य देवदेवेशं केदारोत्थं फलं लभेत् ॥ (१।४)

युधिष्ठिर उवाच । (२।१)

कथम् अत्र सुरश्रेष्ठ केदाराख्यः स्थितः स्वयम् । (२।२)

उत्तरे नर्मदाकूले एतद्विस्तरतो वद ॥ (२।३)

श्रीमार्कण्डेय उवाच । (३।१)

पुरा कृतयुगस्यादौ शङ्करस् तु महेश्वरः । (३।२)

भृगुणाराधितः शप्तः श्रिया च भृगुकच्छके ॥ (३।३)

अपवित्रमिदं क्षेत्रं सर्ववेदविवर्जितम् । (४।१)

भविष्यति नृपश्रेष्ठ गतेत्युक्त्वा हरिप्रिया ॥ (४।२)

तपश्चचार विपुलं भृगुर्वर्षसहस्रकम् । (५।१)

वायुभक्षो निराहारश्चिरं धमनिसंततः ॥ (५।२)

ततः प्रत्यक्षतामागाल् लिङ्गीभूतो महेश्वरः । (६।१)

प्रादुर्भूतस्तु सहसा भित्त्वा पातालसप्तकम् ॥ (६।२)

ददर्शाथ भृगुर्देवम् औत्पलीं केलिकामिव । (७।१)

स्तुतिं चक्रे स देवाय स्थाणवे त्र्यम्बकेति च ॥ (७।२)

एवं स्तुतः स भगवान् प्रोवाच प्रहसन्निव । (८।१)

पुनः पुनर्भृगुं मत्तः किंतु प्रार्थयसे मुने ॥ (८।२)

भृगुरुवाच । (९।१)

पञ्चक्रोशमिदं क्षेत्रं पद्मया शापितं विभो । (९।२)

उपवित्रम् इदं क्षेत्रं सर्ववेदविवर्जितम् । (९।३)

भविष्यतीति च प्रोच्य गता देवी विदं प्रति ॥ (९।४)

पुनः पवित्रतां याति यथेदं क्षेत्रमुत्तमम् । (१०।१)

तथा कुरु महेशान प्रसन्नो यदि शङ्कर ॥ (१०।२)

ईश्वर उवाच । (११।१)

केदाराख्यमिदं ब्रह्मंल् लिङ्गमाद्यं भविष्यति । (११।२)

कृत्वेदमादिलिङ्गानि भविष्यन्ति दशैव हि ॥ (११।३)

एकादशम् अदृश्यं हि क्षेत्रमध्ये भविष्यति । (१२।१)

पावयिष्यति तत्क्षेत्रमेकादशः स्वयं विभुः ॥ (१२।२)

तथा वै द्वादशादित्या मत्प्रसादात्तु मूर्तितः । (१३।१)

वसिष्यन्ति भृगुक्षेत्रे रोगदुःखनिबर्हणाः ॥ (१३।२)

दुर्गाः ह्यष्टादश तथा क्षेत्रपालास्तु षोडश । (१४।१)

भृगुक्षेत्रे भविष्यन्ति वीरभद्राश्च मातरः ॥ (१४।२)

पवित्रीकृतम् एतद्धि नित्यं क्षेत्रं भविष्यति । (१५।१)

नाघमासे ह्युषःकाले स्नात्वा मासं जितेन्द्रियः ॥ (१५।२)

यः पूजयति केदारं स गच्छेच्छिवमन्दिरम् । (१६।१)

तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा पितॄनुद्दिश्य भारत । (१६।२)

श्राद्धं ददाति विधिवत् तस्य प्रीताः पितामहाः ॥ (१६।३)

इति ते कथितं सम्यक्केदाराख्यं सविस्तरम् । (१७।१)

सर्वपापहरं पुण्यं सर्वदुःखप्रणाशनम् ॥ (१७।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे केदारेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम त्र्यशीत्युत्तरशततमो ऽध्यायः ॥ (१८।१)