युधिष्ठिर उवाच । (१।१)

नर्मदादक्षिणे कूले त्वच्चिह्नेनोपलक्षितम् । (१।२)

तीर्थम् एतन् ममाख्याहि सम्भवं च महामुने ॥ (१।३)

मार्कण्डेय उवाच । (२।१)

पुरा कृतयुगस्यादौ दक्षिणे गिरिमुत्तमम् । (२।२)

विन्ध्यं सर्वगुणोपेतं नियतो नियताशनः ॥ (२।३)

ऋषिसङ्घैः कृतातिथ्यो दण्डके न्यवसं चिरम् । (३।१)

उषित्वा सुचिरं कालं वर्षाणामयुतं सुखी ॥ (३।२)

तान् ऋषीन् समनुज्ञाप्य शिष्यैरनुगतस्ततः । (४।१)

निवृत्तः सुमहाभाग नर्मदाकूलम् आगतः ॥ (४।२)

पुण्यं च रमणीयं च सर्वपापविनाशनम् । (५।१)

कृत्वाहमास्पदं तत्र द्विजसंघसमायुतः ॥ (५।२)

ब्रह्मचारिभिराकीर्णं गार्हस्थ्ये सुप्रतिष्ठितैः । (६।१)

वानप्रस्थैश्च यतिभिर्यताहारैर् यतात्मभिः ॥ (६।२)

तपस्विभिर्महाभागैः कामक्रोधविवर्जितैः । (७।१)

तत्राहं वर्षमयुतं तपः कृत्वा सुदारुणम् ॥ (७।२)

आराधयं वासुदेवं प्रभुं कर्तारम् ईश्वरम् । (८।१)

जपंस्तपोभिर्नियमैर्नर्मदाकूलमाश्रितः ॥ (८।२)

ततस्तौ वरदौ देवौ समायातौ युधिष्ठिर । (९।१)

प्रत्यक्षौ भास्करौ राजन्नुमाश्रीभ्यां विभूषितौ ॥ (९।२)

प्रणम्याहं ततो देवौ भक्तियुक्तो वचो ऽब्रुवम् । (१०।१)

भवन्तौ प्रार्थयामि स्म वरार्हौ वरदौ शिवौ ॥ (१०।२)

धर्मस्थितिं महाभागौ भक्तिं वानुत्तमां युवाम् । (११।१)

अजरो व्याधिरहितः पञ्चविंशतिवर्षवत् । (११।२)

अस्मिन्स्थाने सदा स्थेयं सह देवैरसंशयम् ॥ (११।३)

एवमुक्तौ मया पार्थ तौ देवौ कृष्णशङ्करौ । (१२।१)

मामूचतुः प्रहृष्टौ तौ निवासार्थं युधिष्ठिर ॥ (१२।२)

देवावूचतुः । (१३।१)

अस्मिन्स्थाने स्थितौ विद्धि सह देवैः सवासवैः । (१३।२)

एवमुक्त्वा ततो देवौ तत्रैवान्तरधीयताम् ॥ (१३।३)

अहं च स्थापयित्वा तौ शङ्करं कृष्णमव्ययम् । (१४।१)

कृतकृत्यस्ततो जातः सम्पूज्य सुसमाहितः ॥ (१४।२)

तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा पूजयेत् परमेश्वरम् । (१५।१)

मार्कण्डेश्वरनाम्ना वै विष्णुं त्रिभुवनेश्वरम् ॥ (१५।२)

स गच्छेत्परमं स्थानं वैष्णवं शैवमेव च । (१६।१)

घृतेन पयसा वाथ दध्ना च मधुना तथा ॥ (१६।२)

नार्मदेनोदकेनाथ गन्धधूपैः सुशोभनैः । (१७।१)

पुष्पोपहारैश्च तथा नैवेद्यैर् नियतात्मवान् ॥ (१७।२)

एवं विष्णोः प्रकुर्वीत जागरं भक्तितत्परः । (१८।१)

स्नानादीनि तथा राजन्प्रयतः शुचिमानसः ॥ (१८।२)

ज्येष्ठे मासि सिते पक्षे चतुर्दश्यामुपोषितः । (१९।१)

द्वादश्यां कारयेद् देवपूजनं वैष्णवो नरः ॥ (१९।२)

एवं कृत्वा चतुर्दश्यामेकादश्यां नरोत्तम । (२०।१)

वैष्णवं लोकम् आप्नोति विष्णुतुल्यो भवेन्नरः ॥ (२०।२)

माहेश्वरे च राजेन्द्र गणवन्मोदते पुरे । (२१।१)

श्राद्धं च कुरुते तत्र पितॄन् उद्दिश्य सुस्थिरः ॥ (२१।२)

तस्य ते ह्यक्षयां तृप्तिं प्राप्नुवन्ति न संशयः । (२२।१)

नर्मदायां द्विजः स्नात्वा मौनी नियतमानसः ॥ (२२।२)

उपास्य सन्ध्यां तत्रस्थो जपं कृत्वा सुशोभनम् । (२३।१)

तर्पयित्वा पितॄन्देवान्मनुष्यांश्च यथाविधि ॥ (२३।२)

कृष्णस्य पुरतः स्थित्वा मार्कण्डेशस्य वा पुनः । (२४।१)

ऋग्यजुःसाममन्त्रांश्च जपेदत्र प्रयत्नतः ॥ (२४।२)

ऋचमेकां जपेद्यस्तु ऋग्वेदस्य फलं लभेत् । (२५।१)

यजुर्वेदस्य यजुषा साम्ना सामफलं लभेत् ॥ (२५।२)

एकस्मिन्भोजिते विप्रे कोटिर्भवति भोजिता । (२६।१)

मृतप्रजा तु या नारी वन्ध्या स्त्रीजननी तथा ॥ (२६।२)

रुद्रांस्तु विधिवज्जप्त्वा ब्राह्मणो वेदतत्त्ववित् । (२७।१)

लिङ्गस्य दक्षिणे पार्श्वे स्थापयेत् कलशं शिवम् ॥ (२७।२)

रुद्रैकादशभिर्मन्त्रैः स्नापयेत् कलशाम्भसा । (२८।१)

पुत्रमाप्नोति राजेन्द्र दीर्घायुषमकल्मषम् ॥ (२८।२)

मार्कण्डेश्वरवृक्षान्यो दूरस्थान् अपि पश्यति । (२९।१)

ब्रह्महत्यादिपापेभ्यो मुच्यते शङ्करो ऽब्रवीत् ॥ (२९।२)

य इदं शृणुयाद्भक्त्या पठेद्वा नृपसत्तम । (३०।१)

सर्वपापविशुद्धात्मा जायते नात्र संशयः ॥ (३०।२)

इदं यशस्यमायुष्यं धन्यं दुःखप्रणाशनम् । (३१।१)

पठतां शृण्वतां वापि सर्वपापप्रमोचनम् ॥ (३१।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे मार्कण्डेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम सप्तषष्ट्युत्तरशततमो ऽध्यायः ॥ (३२।१)