श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र यमहास्यमनुत्तमम् । (१।२)

सर्वपापहरं तीर्थं नर्मदातटमाश्रितम् ॥ (१।३)

युधिष्ठिर उवाच । (२।१)

यमहास्यं कथं जातं पृथिव्यां द्विजपुंगव । (२।२)

एतत्सर्वं ममाख्याहि परं कौतूहलं हि मे ॥ (२।३)

श्रीमार्कण्डेय उवाच । (३।१)

साधु साधु महाप्राज्ञ पृष्टो ऽहं नृपनन्दन । (३।२)

स्नानार्थं नर्मदां पुण्यामागतस्ते पिता पुरा ॥ (३।३)

रजकेन यथा धौतं वस्त्रं भवति निर्मलम् । (४।१)

तथासौ निर्मलो जातो धर्मराजो युधिष्ठिर ॥ (४।२)

स पश्यन्निर्मलं देहं हसन्प्रोवाच विस्मितः ॥ (५।१)

यम उवाच । (६।१)

मत्पुरं कथम् आयान्ति मनुजाः पापबृंहिताः । (६।२)

स्नानेनैकेन रेवायाः प्राप्यते वैष्णवं पदम् ॥ (६।३)

समर्था ये न पश्यन्ति रेवां पुण्यजलां शुभाम् । (७।१)

जात्यन्धैस्ते समा ज्ञेया मृतैः पङ्गुभिरेव वा ॥ (७।२)

समर्था ये न पश्यन्ति रेवां पुण्यजलां नदीम् । (८।१)

एतस्मात् कारणाद् राजन्हसितो लोकशासनः ॥ (८।२)

स्थापयित्वा यमस्तत्र देवं स्वर्गं जगाम ह । (९।१)

यमहासेश्वरे राजञ्जितक्रोधो जितेन्द्रियः ॥ (९।२)

विशेषाच्चाश्विने मासि कृष्णपक्षे चतुर्दशीम् । (१०।१)

उपोष्य परया भक्त्या सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ (१०।२)

रात्रौ जागरणं कुर्याद्दीपं देवस्य बोधयेत् । (११।१)

घृतेन चैव राजेन्द्र शृणु तत्रास्ति यत्फलम् ॥ (११।२)

मुच्यते पातकैः सर्वैर् अगम्यागमनोद्भवैः । (१२।१)

अभक्ष्यभक्षणोद्भूतैर् अपेयापेयजैर् अपि ॥ (१२।२)

अवाह्यवाहिते यत्स्याद् अदोह्यादोहने यथा । (१३।१)

स्नानमात्रेण तस्यैवं यान्ति पापान्यनेकधा ॥ (१३।२)

यमलोकं न वीक्षेत मनुजः स कदाचन । (१४।१)

पितॄणां परमं गुह्यमिदं भूमौ नरेश्वर ॥ (१४।२)

ददताम् अक्षयं सर्वं यमहास्ये न संशयः । (१५।१)

अमावास्यां जितक्रोधो यस्तु पूजयते द्विजान् ॥ (१५।२)

हिरण्यभूमिदानेन तिलदानेन भूयसा । (१६।१)

कृष्णाजिनप्रदानेन तिलधेनुप्रदानतः ॥ (१६।२)

विधानोक्तद्विजाग्र्याय ये प्रदास्यन्ति भक्तितः । (१७।१)

हयं वा कुंजरं वाथ धूर्वहौ सीरसंयुतौ ॥ (१७।२)

कन्यां वसुमतीं गां च महिषीं वा पयस्विनीम् । (१८।१)

ददते ये नृपश्रेष्ठ नोपसर्पन्ति ते यमम् ॥ (१८।२)

यमो ऽपि भवति प्रीतः प्रतिजन्म युधिष्ठिर । (१९।१)

यमस्य वाहो महिषो महिष्यस्तस्य मातरः ॥ (१९।२)

तासां दानप्रभावेण यमः प्रीतो भवेद् ध्रुवम् । (२०।१)

नासौ यममवाप्नोति यदि पापैः समावृतः ॥ (२०।२)

एतस्मात् कारणाद् अत्र महिषीदानमुत्तमम् । (२१।१)

तस्याः शृङ्गे जलं कार्यं धूम्रवस्त्रानुवेष्टिता ॥ (२१।२)

आयसस्य खुराः कार्यास् ताम्रपृष्ठाः सुभूषिताः । (२२।१)

लवणाचलं पूर्वस्यामाग्नेय्यां गुडपर्वतम् ॥ (२२।२)

कार्पासं याम्यभागं तु नवनीतं तु नैरृते । (२३।१)

पश्चिमे सप्तधान्यानि वायव्ये तंदुलाः स्मृताः ॥ (२३।२)

सौम्ये तु काञ्चनं दद्याद् ईशाने घृतमेव च । (२४।१)

प्रदद्याद्यमराजो मे प्रीयतामित्युदीरयन् ॥ (२४।२)

इत्युच्चार्य द्विजस्याग्रे यमलोकं महाभयम् । (२५।१)

असिपत्त्रवनं घोरं यमचुल्ली सुदारुणा ॥ (२५।२)

रौद्रा वैतरणी चैव कुम्भीपाको भयावहः । (२६।१)

कालसूत्रो महाभीमस् तथा यमलपर्वतौ ॥ (२६।२)

क्रकचं तैलयन्त्रं च श्वानो गृध्राः सुदारुणाः । (२७।१)

निरुच्छ्वासा महानादा भैरवो रौरवस्तथा ॥ (२७।२)

एते घोरा याम्यलोके श्रूयन्ते द्विजसत्तम । (२८।१)

त्वत्प्रसादेन ते सोम्यास्तीर्थस्यास्य प्रभावतः ॥ (२८।२)

दानस्यास्य प्रभावेण यमराजप्रसादतः । (२९।१)

नरके ऽहं न यास्यामि द्विज जन्मनि जन्मनि ॥ (२९।२)

यमहास्यस्य चाख्यानम् इदं शृण्वन्ति ये नराः । (३०।१)

ते ऽपि पापविनिर्मुक्ता न पश्यन्ति यमालयम् ॥ (३०।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे यमहास्यतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम द्विनवतितमो ऽध्यायः ॥ (३१।१)