श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

तस्यैवानन्तरं राजञ्छुक्लतीर्थसमीपतः । (१।२)

वासुदेवस्य तीर्थं तु सर्वलोकेषु पूजितम् ॥ (१।३)

तद्धि पुण्यं सुविख्यातं नर्मदायां पुरातनम् । (२।१)

यत्र हुङ्कारमात्रेण रेवा क्रोशं जगाम सा ॥ (२।२)

यदा प्रभृति राजेन्द्र हुङ्कारेण गता सरित् । (३।१)

तदाप्रभृति स स्वामी हुङ्कारः शब्दितो बुधैः ॥ (३।२)

हुङ्कारतीर्थे यः स्नात्वा पश्यत्यव्ययमच्युतम् । (४।१)

स मुच्यते नरः पापैः सप्तजन्म कृतैरपि ॥ (४।२)

संसारार्णवमग्नानां नराणां पापकर्मिणाम् । (५।१)

नैवोद्धर्ता जगन्नाथं विना नारायणं परः ॥ (५।२)

सा जिह्वा या हरिं स्तौति तच्चित्तं यत्तदर्पितम् । (६।१)

तावेव केवलौ श्लाघ्यौ यौ तत्पूजाकरौ करौ ॥ (६।२)

सर्वदा सर्वकार्येषु नास्ति तेषाममङ्गलम् । (७।१)

येषां हृदिस्थो भगवान्मङ्गलायतनो हरिः ॥ (७।२)

यद् अन्यद् देवतार्चायाः फलं प्राप्नोति मानवः । (८।१)

साष्टाङ्गप्रणिपातेन तत्फलं लभते हरेः ॥ (८।२)

रेणुगुण्ठितगात्रस्य यावन्तो ऽस्य रजःकणाः । (९।१)

तावद्वर्षसहस्राणि विष्णुलोके महीयते ॥ (९।२)

सम्मार्जनाभ्युक्षणलेपनेन तदालये नश्यति सर्वपापम् । (१०।१)

नारी नराणां परया तु भक्त्या दृष्ट्वा तु रेवां नरसत्तमस्य ॥ (१०।२)

येनार्चितो भगवान्वासुदेवो जन्मार्जितं नश्यति तस्य पापम् । (११।१)

स याति लोकं गरुडध्वजस्य विधूतपापः सुरसङ्घपूज्यताम् ॥ (११।२)

शाठ्येनापि नमस्कारं प्रयुञ्जंश् चक्रपाणिनः । (१२।१)

सप्तजन्मार्जितं पापं गच्छत्याशु न संशयः ॥ (१२।२)

पूजायां प्रीयते रुद्रो जपहोमैर् दिवाकरः । (१३।१)

शङ्खचक्रगदापाणिः प्रणिपातेन तुष्यति ॥ (१३।२)

भवजलधिगतानां द्वन्द्ववाताहतानां सुतदुहितृकलत्रत्राणभारार्दितानाम् । (१४।१)

विषमविषयतोये मज्जतामप्लवानां भवति शरणमेको विष्णुपोतो नराणाम् ॥ (१४।२)

हुङ्कारतीर्थे राजेन्द्र शुभं वा यदि वाशुभम् । (१५।१)

यत्कृतं पुरुषव्याघ्र तन्नश्यति न कर्हिचित् ॥ (१५।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे हुङ्कारस्वामितीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम सप्तपञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः ॥ (१६।१)