श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

नर्मदोत्तरकूले तु दारुतीर्थमनुत्तमम् । (१।२)

यत्र सिद्धो महाभाग तपस्तप्त्वा द्विजोत्तमः ॥ (१।३)

युधिष्ठिर उवाच । (२।१)

को ऽसौ द्विजवरश्रेष्ठः सिद्धस्तत्र महामुने । (२।२)

दारुकेति सुतः कस्य एतन्मे वक्तुम् अर्हसि ॥ (२।३)

श्रीमार्कण्डेय उवाच । (३।१)

भार्गवे विपुले वंशे धीमतो देवशार्मणः । (३।२)

दारुर्नाम महाभागो वेदवेदाङ्गपारगः ॥ (३।३)

ब्रह्मचारी गृहस्थश्च वानप्रस्थो विधिक्रमात् । (४।१)

यतिधर्मविधानेन चचार विपुलतपः ॥ (४।२)

ध्यायन्वै स महादेवं निराहारो युधिष्ठिर । (५।१)

उवास तीर्थे तस्मिन् वै यावत्प्राणपरिक्षयम् ॥ (५।२)

तस्य नाम्ना तु तत्तीर्थं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । (६।१)

तत्र स्नात्वा विधानेन अर्चयेत्पितृदेवताः ॥ (६।२)

सत्यवादी जितक्रोधः सर्वभूतहिते रतः । (७।१)

सर्वान्कामान् अवाप्नोति राजन्नत्रैव सवर्था ॥ (७।२)

यः कुर्याद् उपवासं च सत्यशौचपरायणः सौत्रामणिफलं चास्य सम्भवत्यविचारितम् ॥ (८।१)

ऋग्वेदजापी ऋग्वेदी साम वा सामपारगः । (९।१)

यजुर्वेदी यजुर्जप्त्वा लभते फलम् उत्तमम् ॥ (९।२)

प्राणांस् त्यजति यो मर्त्यस् तस्मिंस्तीर्थे विधानतः । (१०।१)

अनिवर्तिका गतिस्तस्य इत्येवं शङ्करो ऽब्रवीत् ॥ (१०।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे दारुतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम त्रिंशो ऽध्यायः ॥ (११।१)