श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

गोपेश्वरं ततो गच्छेदुत्तरे नर्मदातटे । (१।२)

यत्र स्नानेन चैकेन मुच्यन्ते पातकैर् नराः ॥ (१।३)

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा कुरुते प्राणसंक्षयम् । (२।१)

बर्हियुक्तेन यानेन स गच्छेच्छिवमन्दिरे ॥ (२।२)

क्रीडित्वा सुचिरं कालं शिवलोके नराधिप । (३।१)

इह मानुष्यतां प्राप्य राजा भवति वीर्यवान् ॥ (३।२)

हस्त्यश्वरथसम्पन्नो दासीदाससमन्वितः । (४।१)

पूज्यमानो नरेन्द्रैश्च जीवेद्वर्षशतं नरः ॥ (४।२)

सम्प्राप्ते कार्त्तिके मासि नवम्यां शुक्लपक्षतः । (५।१)

सोपवासः शुचिर्भूत्वा दीपकांस्तत्र दापयेत् ॥ (५।२)

गन्धपुष्पैः समभ्यर्च्य रात्रौ कुर्वीत जागरम् । (६।१)

तस्य यत्फलमुद्दिष्टं तच्छृणुष्व नराधिप ॥ (६।२)

यावत्पुण्यं फलं संख्या दीपकानां तथैव च । (७।१)

तावद्युगसहस्राणि शिवलोके महीयते ॥ (७।२)

तस्मिंस्तीर्थे तु राजेन्द्र लिङ्गपूरणकं विधिम् । (८।१)

तथैव पद्मकैश्चैव दधिभक्तैस्तथैव च ॥ (८।२)

यस्तु कुर्यान् नरश्रेष्ठ तस्य पुण्यफलं शृणु । (९।१)

यावन्ति तिलसंख्यानि दधिभक्तं तथैव च ॥ (९।२)

पद्मसंख्या शिवे लोके मोदते कालमीप्सितम् । (१०।१)

तस्मिंस्तीर्थे तु राजेन्द्र यत्किंचिद् दीयते नृप ॥ (१०।२)

सर्वं कोटिगुणं तस्य संख्यातुं वा न शक्यते । (११।१)

एवं ते कथितं सर्वं सर्वतीर्थमनुत्तमम् ॥ (११।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे गोपेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम चतुःसप्तत्युत्तरशततमो ऽध्यायः ॥ (१२।१)