श्रीमार्कण्डेय उवाच । (१।१)

ततो गच्छेन् महीपाल ब्रह्मतीर्थमनुत्तमम् । (१।२)

अन्येषां चैव तीर्थानां परात्परतरं महत् ॥ (१।३)

तत्र तीर्थे सुरश्रेष्ठो ब्रह्मा लोकपितामहः । (२।१)

चतुर्णामपि वर्णानां नर्मदातटमाश्रितः ॥ (२।२)

वाचिकं मानसं पापं कर्मजं यत्पुराकृतम् । (३।१)

तत्क्षालयति देवेशो दर्शनाद् एव पातकम् ॥ (३।२)

श्रुतिस्मृत्युदितान्येव तत्र स्नात्वा द्विजर्षभाः । (४।१)

प्रायश्चित्तानि कुर्वन्ति तेषां वासस्त्रिविष्टपे ॥ (४।२)

ये पुनः शास्त्रमुत्सृज्य कामलोभप्रपीडिताः । (५।१)

प्रायश्चित्तं वदिष्यन्ति ते वै निरयगामिनः ॥ (५।२)

स्नात्वादौ पातकी ब्रह्मन्नत्वा तु कीर्तयेद् अघम् । (६।१)

तस्य तन्नश्यते क्षिप्रं तमः सूर्योदये यथा ॥ (६।२)

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत् पितृदेवताः । (७।१)

अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य स लभेत् फलमुत्तमम् ॥ (७।२)

तत्र तीर्थे तु यद् दानं ब्रह्मोद्दिश्य प्रयच्छति । (८।१)

तदक्षयफलं सर्वमित्येवं शङ्करो ऽब्रवीत् ॥ (८।२)

गायत्रीसारमात्रो ऽपि तत्र यः क्रियते जपः । (९।१)

ऋग्यजुःसामसहितः स भवेन्नात्र संशयः ॥ (९।२)

तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या त्यजेद्देहं सुदुस्त्यजम् । (१०।१)

अनिवर्तिका गतिस्तस्य ब्रह्मलोकान् न संशयः ॥ (१०।२)

यावदस्थीनि तिष्ठन्ति ब्रह्मतीर्थे च देहिनाम् । (११।१)

तावद् वर्षसहस्राणि देवलोके महीयते ॥ (११।२)

अवतीर्णस्ततो लोके ब्रह्मज्ञो जायते कुले । (१२।१)

उत्तमः सर्ववर्णानां देवानामिव देवता ॥ (१२।२)

विद्यास्थानानि सर्वाणि वेत्ति वेदाङ्गपारगः । (१३।१)

जायते पूजितो लोके राजभिः स न संशयः ॥ (१३।२)

पुत्रपौत्रसमोपेतः सर्वव्याधिविवर्जितः । (१४।१)

जीवेद्वर्षशतं साग्रं ब्रह्मतीर्थप्रभावतः ॥ (१४।२)

एतत्पुण्यं पापहरं तीर्थं ज्ञानवतां वरम् । (१५।१)

ये पश्यन्ति महात्मानो ह्यमृतत्वं प्रयान्ति ते ॥ (१५।२)

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे ब्रह्मतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नामैकोनत्रिंशदधिकशततमो ऽध्यायः ॥ (१६।१)