ततः काले बहुतिथे कस्मिंश्चित् सुमनोहरे । (१।१)

वसन्ते समनुप्राप्ते राज्ञो यष्टुं मनो ऽभवत् ॥ (१।२)

ततः प्रसाद्य शिरसा तं विप्रं देववर्णिनम् । (२।१)

यज्ञाय वरयामास संतानार्थं कुलस्य च ॥ (२।२)

तथेति च स राजानम् उवाच च सुसत्कृतः । (३।१)

सम्भाराः संभ्रियन्तां ते तुरगश् च विमुच्यताम् ॥ (३।२)

ततो राजाब्रवीद् वाक्यं सुमन्त्रं मन्त्रिसत्तमम् । (४।१)

सुमन्त्रावाहय क्षिप्रम् ऋत्विजो ब्रह्मवादिनः ॥ (४।२)

ततः सुमन्त्रस् त्वरितं गत्वा त्वरितविक्रमः । (५।१)

समानयत् स तान् विप्रान् समस्तान् वेदपारगान् ॥ (५।२)

सुयज्ञं वामदेवं च जाबालिम् अथ काश्यपम् । (६।१)

पुरोहितं वसिष्ठं च ये चान्ये द्विजसत्तमाः ॥ (६।२)

तान् पूजयित्वा धर्मात्मा राजा दशरथस् तदा । (७।१)

इदं धर्मार्थसहितं श्लक्ष्णं वचनम् अब्रवीत् ॥ (७।२)

मम लालप्यमानस्य पुत्रार्थं नास्ति वै सुखम् । (८।१)

तदर्थं हयमेधेन यक्ष्यामीति मतिर् मम ॥ (८।२)

तद् अहं यष्टुम् इच्छामि शास्त्रदृष्टेन कर्मणा । (९।१)

ऋषिपुत्रप्रभावेन कामान् प्राप्स्यामि चाप्य् अहम् ॥ (९।२)

ततः साध्व् इति तद् वाक्यं ब्राह्मणाः प्रत्यपूजयन् । (१०।१)

वसिष्ठप्रमुखाः सर्वे पार्थिवस्य मुखाच् च्युतम् ॥ (१०।२)

ऋष्यशृङ्गपुरोगाश् च प्रत्यूचुर् नृपतिं तदा । (११।१)

सम्भाराः संभ्रियन्तां ते तुरगश् च विमुच्यताम् ॥ (११।२)

सर्वथा प्राप्यसे पुत्रांश् चतुरो ऽमितविक्रमान् । (१२।१)

यस्य ते धार्मिकी बुद्धिर् इयं पुत्रार्थम् आगता ॥ (१२।२)

ततः प्रीतो ऽभवद् राजा श्रुत्वा तद् द्विजभाषितम् । (१३।१)

अमात्यांश् चाब्रवीद् राजा हर्षेणेदं शुभाक्षरम् ॥ (१३।२)

गुरूणां वचनाच् छीघ्रं सम्भाराः संभ्रियन्तु मे । (१४।१)

समर्थाधिष्ठितश् चाश्वः सोपाध्यायो विमुच्यताम् ॥ (१४।२)

सरय्वाश् चोत्तरे तीरे यज्ञभूमिर् विधीयताम् । (१५।१)

शान्तयश् चाभिवर्धन्तां यथाकल्पं यथाविधि ॥ (१५।२)

शक्यः कर्तुम् अयं यज्ञः सर्वेणापि महीक्षिता । (१६।१)

नापराधो भवेत् कष्टो यद्य् अस्मिन् क्रतुसत्तमे ॥ (१६।२)

छिद्रं हि मृगयन्ते ऽत्र विद्वांसो ब्रह्मराक्षसाः । (१७।१)

विधिहीनस्य यज्ञस्य सद्यः कर्ता विनश्यति ॥ (१७।२)

तद् यथाविधि पूर्वं मे क्रतुर् एष समाप्यते । (१८।१)

तथाविधानं क्रियतां समर्थाः करणेष्व् इह ॥ (१८।२)

तथेति च ततः सर्वे मन्त्रिणः प्रत्यपूजयन् । (१९।१)

पार्थिवेन्द्रस्य तद् वाक्यं यथाज्ञप्तम् अकुर्वत ॥ (१९।२)

ततो द्विजास् ते धर्मज्ञम् अस्तुवन् पार्थिवर्षभम् । (२०।१)

अनुज्ञातास् ततः सर्वे पुनर् जग्मुर् यथागतम् ॥ (२०।२)

गतानां तु द्विजातीनां मन्त्रिणस् तान् नराधिपः । (२१।१)

विसर्जयित्वा स्वं वेश्म प्रविवेश महाद्युतिः ॥ (२१।२)