तं जाग्रतम् अदम्भेन भ्रातुर् अर्थाय लक्ष्मणम् । (१।१)

गुहः संतापसंतप्तो राघवं वाक्यम् अब्रवीत् ॥ (१।२)

इयं तात सुखा शय्या त्वदर्थम् उपकल्पिता । (२।१)

प्रत्याश्वसिहि साध्व् अस्यां राजपुत्र यथासुखम् ॥ (२।२)

उचितो ऽयं जनः सर्वः क्लेशानां त्वं सुखोचितः । (३।१)

गुप्त्यर्थं जागरिष्यामः काकुत्स्थस्य वयं निशाम् ॥ (३।२)

न हि रामात् प्रियतरो ममास्ति भुवि कश्चन । (४।१)

ब्रवीम्य् एतद् अहं सत्यं सत्येनैव च ते शपे ॥ (४।२)

अस्य प्रसादाद् आशंसे लोके ऽस्मिन् सुमहद् यशः । (५।१)

धर्मावाप्तिं च विपुलाम् अर्थावाप्तिं च केवलाम् ॥ (५।२)

सो ऽहं प्रियसखं रामं शयानं सह सीतया । (६।१)

रक्षिष्यामि धनुष्पाणिः सर्वतो ज्ञातिभिः सह ॥ (६।२)

न हि मे ऽविदितं किंचिद् वने ऽस्मिंश् चरतः सदा । (७।१)

चतुरङ्गं ह्य् अपि बलं सुमहत् प्रसहेमहि ॥ (७।२)

लक्ष्मणस् तं तदोवाच रक्ष्यमाणास् त्वयानघ । (८।१)

नात्र भीता वयं सर्वे धर्मम् एवानुपश्यता ॥ (८।२)

कथं दाशरथौ भूमौ शयाने सह सीतया । (९।१)

शक्या निद्रा मया लब्धुं जीवितं वा सुखानि वा ॥ (९।२)

यो न देवासुरैः सर्वैः शक्यः प्रसहितुं युधि । (१०।१)

तं पश्य सुखसंविष्टं तृणेषु सह सीतया ॥ (१०।२)

यो मन्त्रतपसा लब्धो विविधैश् च परिश्रमैः । (११।१)

एको दशरथस्यैष पुत्रः सदृशलक्षणः ॥ (११।२)

अस्मिन् प्रव्रजितो राजा न चिरं वर्तयिष्यति । (१२।१)

विधवा मेदिनी नूनं क्षिप्रम् एव भविष्यति ॥ (१२।२)

विनद्य सुमहानादं श्रमेणोपरताः स्त्रियः । (१३।१)

निर्घोषोपरतं तात मन्ये राजनिवेशनम् ॥ (१३।२)

कौसल्या चैव राजा च तथैव जननी मम । (१४।१)

नाशंसे यदि जीवन्ति सर्वे ते शर्वरीम् इमाम् ॥ (१४।२)

जीवेद् अपि हि मे माता शत्रुघ्नस्यान्ववेक्षया । (१५।१)

तद् दुःखं यत् तु कौसल्या वीरसूर् विनशिष्यति ॥ (१५।२)

अनुरक्तजनाकीर्णा सुखालोकप्रियावहा । (१६।१)

राजव्यसनसंसृष्टा सा पुरी विनशिष्यति ॥ (१६।२)

अतिक्रान्तम् अतिक्रान्तम् अनवाप्य मनोरथम् । (१७।१)

राज्ये रामम् अनिक्षिप्य पिता मे विनशिष्यति ॥ (१७।२)

सिद्धार्थाः पितरं वृत्तं तस्मिन् काले ह्य् उपस्थिते । (१८।१)

प्रेतकार्येषु सर्वेषु संस्करिष्यन्ति भूमिपम् ॥ (१८।२)

रम्यचत्वरसंस्थानां सुविभक्तमहापथाम् । (१९।१)

हर्म्यप्रासादसम्पन्नां गणिकावरशोभिताम् ॥ (१९।२)

रथाश्वगजसम्बाधां तूर्यनादविनादिताम् । (२०।१)

सर्वकल्याणसम्पूर्णां हृष्टपुष्टजनाकुलाम् ॥ (२०।२)

आरामोद्यानसम्पन्नां समाजोत्सवशालिनीम् । (२१।१)

सुखिता विचरिष्यन्ति राजधानीं पितुर् मम ॥ (२१।२)

अपि सत्यप्रतिज्ञेन सार्धं कुशलिना वयम् । (२२।१)

निवृत्ते वनवासे ऽस्मिन्न् अयोध्यां प्रविशेमहि ॥ (२२।२)

परिदेवयमानस्य दुःखार्तस्य महात्मनः । (२३।१)

तिष्ठतो राजपुत्रस्य शर्वरी सात्यवर्तत ॥ (२३।२)

तथा हि सत्यं ब्रुवति प्रजाहिते नरेन्द्रपुत्रे गुरुसौहृदाद् गुहः । (२४।१)

मुमोच बाष्पं व्यसनाभिपीडितो ज्वरातुरो नाग इव व्यथातुरः ॥ (२४।२)