ऋषेर् वचनम् आज्ञाय रामः संध्याम् उपासितुम् । (१।१)

उपाक्रामत् सरः पुण्यम् अप्सरोभिर् निषेवितम् ॥ (१।२)

तत्रोदकम् उपस्पृश्य संध्याम् अन्वास्य पश्चिमाम् । (२।१)

आश्रमं प्राविशद् रामः कुम्भयोनेर् महात्मनः ॥ (२।२)

अस्यागस्त्यो बहुगुणं फलमूलं तथौषधीः । (३।१)

शाकानि च पवित्राणि भोजनार्थम् अकल्पयत् ॥ (३।२)

स भुक्तवान्नरश्रेष्ठस्तद् अन्नम् अमृतोपमम् । (४।१)

प्रीतश्च परितुष्टश्च तां रात्रिं समुपावसत् ॥ (४।२)

प्रभाते काल्यम् उत्थाय कृत्वाह्निकम् अरिंदमः । (५।१)

ऋषिं समभिचक्राम गमनाय रघूत्तमः ॥ (५।२)

अभिवाद्याब्रवीद् रामो महर्षिं कुम्भसंभवम् । (६।१)

आपृच्छे त्वां गमिष्यामि माम् अनुज्ञातुम् अर्हसि ॥ (६।२)

धन्यो ऽस्म्यनुगृहीतो ऽस्मि दर्शनेन महात्मनः । (७।१)

द्रष्टुं चैवागमिष्यामि पावनार्थम् इहात्मनः ॥ (७।२)

तथा वदति काकुत्स्थे वाक्यम् अद्भुतदर्शनम् । (८।१)

उवाच परमप्रीतो धर्मनेत्रस्तपोधनः ॥ (८।२)

अत्यद्भुतम् इदं वाक्यं तव राम शुभाक्षरम् । (९।१)

पावनः सर्वलोकानां त्वम् एव रघुनन्दन ॥ (९।२)

मुहूर्तम् अपि राम त्वां ये नु पश्यन्ति केचन । (१०।१)

पाविताः स्वर्गभूतास्ते पूज्यन्ते दिवि दैवतैः ॥ (१०।२)

ये च त्वां घोरचक्षुर्भिर् ईक्षन्ते प्राणिनो भुवि । (११।१)

हतास्ते यमदण्डेन सद्यो निरयगामिनः ॥ (११।२)

गच्छ चारिष्टम् अव्यग्रः पन्थानम् अकुतोभयम् । (१२।१)

प्रशाधि राज्यं धर्मेण गतिर् हि जगतो भवान् ॥ (१२।२)

एवम् उक्तस्तु मुनिना प्राञ्जलिः प्रग्रहो नृपः । (१३।१)

अभ्यवादयत प्राज्ञस्तम् ऋषिं पुण्यशीलिनम् ॥ (१३।२)

अभिवाद्य मुनिश्रेष्ठं तांश्च सर्वांस्तपोधनान् । (१४।१)

अध्यारोहत् तद् अव्यग्रः पुष्पकं हेमभूषितम् ॥ (१४।२)

तं प्रयान्तं मुनिगणा आशीर्वादैः समन्ततः । (१५।१)

अपूजयन्महेन्द्राभं सहस्राक्षम् इवामराः ॥ (१५।२)

स्वस्थः स ददृशे रामः पुष्पके हेमभूषिते । (१६।१)

शशी मेघसमीपस्थो यथा जलधरागमे ॥ (१६।२)

ततो ऽर्धदिवसे प्राप्ते पूज्यमानस्ततस्ततः । (१७।१)

अयोध्यां प्राप्य काकुत्स्थो विमानाद् अवरोहत ॥ (१७।२)

ततो विसृज्य रुचिरं पुष्पकं कामगामिनम् । (१८।१)

कक्ष्यान्तरविनिक्षिप्तं द्वाःस्थं रामो ऽब्रवीद् वचः ॥ (१८।२)

लक्ष्मणं भरतं चैव गत्वा तौ लघुविक्रमौ । (१९।१)

ममागमनम् आख्याय शब्दापय च मां चिरम् ॥ (१९।२)