जाबालेस् तु वचः श्रुत्वा रामः सत्यात्मनां वरः । (१।१)

उवाच परया युक्त्या स्वबुद्ध्या चाविपन्नया ॥ (१।२)

भवान् मे प्रियकामार्थं वचनं यद् इहोक्तवान् । (२।१)

अकार्यं कार्यसंकाशम् अपथ्यं पथ्यसंमितम् ॥ (२।२)

निर्मर्यादस् तु पुरुषः पापाचारसमन्वितः । (३।१)

मानं न लभते सत्सु भिन्नचारित्रदर्शनः ॥ (३।२)

कुलीनम् अकुलीनं वा वीरं पुरुषमानिनम् । (४।१)

चारित्रम् एव व्याख्याति शुचिं वा यदि वाशुचिम् ॥ (४।२)

अनार्यस् त्व् आर्यसंकाशः शौचाद्धीनस् तथा शुचिः । (५।१)

लक्षण्यवद् अलक्षण्यो दुःशीलः शीलवान् इव ॥ (५।२)

अधर्मं धर्मवेषेण यदीमं लोकसंकरम् । (६।१)

अभिपत्स्ये शुभं हित्वा क्रियाविधिविवर्जितम् ॥ (६।२)

कश् चेतयानः पुरुषः कार्याकार्यविचक्षणः । (७।१)

बहु मंस्यति मां लोके दुर्वृत्तं लोकदूषणम् ॥ (७।२)

कस्य यास्याम्य् अहं वृत्तं केन वा स्वर्गम् आप्नुयाम् । (८।१)

अनया वर्तमानो ऽहं वृत्त्या हीनप्रतिज्ञया ॥ (८।२)

कामवृत्तस् त्व् अयं लोकः कृत्स्नः समुपवर्तते । (९।१)

यद्वृत्ताः सन्ति राजानस् तद्वृत्ताः सन्ति हि प्रजाः ॥ (९।२)

सत्यम् एवानृशंस्यं च राजवृत्तं सनातनम् । (१०।१)

तस्मात् सत्यात्मकं राज्यं सत्ये लोकः प्रतिष्ठितः ॥ (१०।२)

ऋषयश् चैव देवाश् च सत्यम् एव हि मेनिरे । (११।१)

सत्यवादी हि लोके ऽस्मिन् परमं गच्छति क्षयम् ॥ (११।२)

उद्विजन्ते यथा सर्पान् नराद् अनृतवादिनः । (१२।१)

धर्मः सत्यं परो लोके मूलं स्वर्गस्य चोच्यते ॥ (१२।२)

सत्यम् एवेश्वरो लोके सत्यं पद्मा समाश्रिता । (१३।१)

सत्यमूलानि सर्वाणि सत्यान् नास्ति परं पदम् ॥ (१३।२)

दत्तम् इष्टं हुतं चैव तप्तानि च तपांसि च । (१४।१)

वेदाः सत्यप्रतिष्ठानास् तस्मात् सत्यपरो भवेत् ॥ (१४।२)

एकः पालयते लोकम् एकः पालयते कुलम् । (१५।१)

मज्जत्य् एको हि निरय एकः स्वर्गे महीयते ॥ (१५।२)

सो ऽहं पितुर् निदेशं तु किमर्थं नानुपालये । (१६।१)

सत्यप्रतिश्रवः सत्यं सत्येन समयीकृतः ॥ (१६।२)

नैव लोभान् न मोहाद् वा न चाज्ञानात् तमोऽन्वितः । (१७।१)

सेतुं सत्यस्य भेत्स्यामि गुरोः सत्यप्रतिश्रवः ॥ (१७।२)

असत्यसंधस्य सतश् चलस्यास्थिरचेतसः । (१८।१)

नैव देवा न पितरः प्रतीच्छन्तीति नः श्रुतम् ॥ (१८।२)

प्रत्यगात्मम् इमं धर्मं सत्यं पश्याम्य् अहं स्वयम् । (१९।१)

भारः सत्पुरुषाचीर्णस् तदर्थम् अभिनन्द्यते ॥ (१९।२)

क्षात्रं धर्मम् अहं त्यक्ष्ये ह्य् अधर्मं धर्मसंहितम् । (२०।१)

क्षुद्रैर् नृशंसैर् लुब्धैश् च सेवितं पापकर्मभिः ॥ (२०।२)

कायेन कुरुते पापं मनसा सम्प्रधार्य च । (२१।१)

अनृतं जिह्वया चाह त्रिविधं कर्म पातकम् ॥ (२१।२)

भूमिः कीर्तिर् यशो लक्ष्मीः पुरुषं प्रार्थयन्ति हि । (२२।१)

स्वर्गस्थं चानुबध्नन्ति सत्यम् एव भजेत तत् ॥ (२२।२)

श्रेष्ठं ह्य् अनार्यम् एव स्याद् यद् भवान् अवधार्य माम् । (२३।१)

आह युक्तिकरैर् वाक्यैर् इदं भद्रं कुरुष्व ह ॥ (२३।२)

कथं ह्य् अहं प्रतिज्ञाय वनवासम् इमं गुरोः । (२४।१)

भरतस्य करिष्यामि वचो हित्वा गुरोर् वचः ॥ (२४।२)

स्थिरा मया प्रतिज्ञाता प्रतिज्ञा गुरुसंनिधौ । (२५।१)

प्रहृष्टमानसा देवी कैकेयी चाभवत् तदा ॥ (२५।२)

वनवासं वसन्न् एवं शुचिर् नियतभोजनः । (२६।१)

मूलैः पुष्पैः फलैः पुण्यैः पितॄन् देवांश् च तर्पयन् ॥ (२६।२)

संतुष्टपञ्चवर्गो ऽहं लोकयात्रां प्रवर्तये । (२७।१)

अकुहः श्रद्दधानः सन् कार्याकार्यविचक्षणः ॥ (२७।२)

कर्मभूमिम् इमां प्राप्य कर्तव्यं कर्म यच् छुभम् । (२८।१)

अग्निर् वायुश् च सोमश् च कर्मणां फलभागिनः ॥ (२८।२)

शतं क्रतूनाम् आहृत्य देवराट् त्रिदिवं गतः । (२९।१)

तपांस्य् उग्राणि चास्थाय दिवं याता महर्षयः ॥ (२९।२)

सत्यं च धर्मं च पराक्रमं च भूतानुकम्पां प्रियवादितां च । (३०।१)

द्विजातिदेवातिथिपूजनं च पन्थानम् आहुस् त्रिदिवस्य सन्तः ॥ (३०।२)

धर्मे रताः सत्पुरुषैः समेतास् तेजस्विनो दानगुणप्रधानाः । (३१।१)

अहिंसका वीतमलाश् च लोके भवन्ति पूज्या मुनयः प्रधानाः ॥ (३१।२)