Rām, 4, 64
Select a line for its word-by-word analysis.
ततो ऽङ्गदवचः श्रुत्वा सर्वे ते वानरोत्तमाः । (१।१)
tato 'ṅgadavacaḥ śrutvā sarve te vānarottamāḥ |
स्वं स्वं गतौ समुत्साहम् आहुस्तत्र यथाक्रमम् ॥ (१।२)
svaṃ svaṃ gatau samutsāham āhustatra yathākramam ||
मैन्दश्च द्विविदश्चैव सुषेणो जाम्बवांस्तथा ॥ (२।२)
maindaśca dvividaścaiva suṣeṇo jāmbavāṃstathā ||
त्रिंशतं तु गमिष्यामि योजनानां प्लवंगमाः ॥ (४।२)
triṃśataṃ tu gamiṣyāmi yojanānāṃ plavaṃgamāḥ ||
योजनानां परं षष्टिम् अहं प्लवितुम् उत्सहे ॥ (७।२)
yojanānāṃ paraṃ ṣaṣṭim ahaṃ plavitum utsahe ||
सुषेणस्तु हरिश्रेष्ठः प्रोक्तवान् कपिसत्तमान् । (९।१)
suṣeṇastu hariśreṣṭhaḥ proktavān kapisattamān |
तेषां कथयतां तत्र सर्वांस्तान् अनुमान्य च । (१०।१)
teṣāṃ kathayatāṃ tatra sarvāṃstān anumānya ca |
ततो वृद्धतमस्तेषां जाम्बवान् प्रत्यभाषत ॥ (१०।२)
tato vṛddhatamasteṣāṃ jāmbavān pratyabhāṣata ||
पूर्वम् अस्माकम् अप्यासीत् कश्चिद् गतिपराक्रमः । (११।१)
pūrvam asmākam apyāsīt kaścid gatiparākramaḥ |
ते वयं वयसः पारम् अनुप्राप्ताः स्म साम्प्रतम् ॥ (११।२)
te vayaṃ vayasaḥ pāram anuprāptāḥ sma sāmpratam ||
किं तु नैवं गते शक्यम् इदं कार्यम् उपेक्षितुम् । (१२।१)
kiṃ tu naivaṃ gate śakyam idaṃ kāryam upekṣitum |
तांश्च सर्वान् हरिश्रेष्ठाञ् जाम्बवान् पुनर् अब्रवीत् । (१४।१)
tāṃśca sarvān hariśreṣṭhāñ jāmbavān punar abravīt |
प्रदक्षिणीकृतः पूर्वं क्रममाणस्त्रिविक्रमः ॥ (१५।२)
pradakṣiṇīkṛtaḥ pūrvaṃ kramamāṇastrivikramaḥ ||
स इदानीम् अहं वृद्धः प्लवने मन्दविक्रमः । (१६।१)
sa idānīm ahaṃ vṛddhaḥ plavane mandavikramaḥ |
संप्रत्येतावतीं शक्तिं गमने तर्कयाम्यहम् । (१७।१)
saṃpratyetāvatīṃ śaktiṃ gamane tarkayāmyaham |
नैतावता च संसिद्धिः कार्यस्यास्य भविष्यति ॥ (१७।२)
naitāvatā ca saṃsiddhiḥ kāryasyāsya bhaviṣyati ||
अथोत्तरम् उदारार्थम् अब्रवीद् अङ्गदस्तदा । (१८।१)
athottaram udārārtham abravīd aṅgadastadā |
अनुमान्य महाप्राज्ञो जाम्बवन्तं महाकपिम् ॥ (१८।२)
anumānya mahāprājño jāmbavantaṃ mahākapim ||
निवर्तने तु मे शक्तिः स्यान्न वेति न निश्चितम् ॥ (१९।२)
nivartane tu me śaktiḥ syānna veti na niścitam ||
तम् उवाच हरिश्रेष्ठो जाम्बवान् वाक्यकोविदः । (२०।१)
tam uvāca hariśreṣṭho jāmbavān vākyakovidaḥ |
कामं शतसहस्रं वा न ह्येष विधिर् उच्यते । (२१।१)
kāmaṃ śatasahasraṃ vā na hyeṣa vidhir ucyate |
योजनानां भवाञ् शक्तो गन्तुं प्रतिनिवर्तितुम् ॥ (२१।२)
yojanānāṃ bhavāñ śakto gantuṃ pratinivartitum ||
न हि प्रेषयिता तात स्वामी प्रेष्यः कथंचन । (२२।१)
na hi preṣayitā tāta svāmī preṣyaḥ kathaṃcana |
भवतायं जनः सर्वः प्रेष्यः प्लवगसत्तम ॥ (२२।२)
bhavatāyaṃ janaḥ sarvaḥ preṣyaḥ plavagasattama ||
भवान् कलत्रम् अस्माकं स्वामिभावे व्यवस्थितः । (२३।१)
bhavān kalatram asmākaṃ svāmibhāve vyavasthitaḥ |
स्वामी कलत्रं सैन्यस्य गतिर् एषा परंतप ॥ (२३।२)
svāmī kalatraṃ sainyasya gatir eṣā paraṃtapa ||
तस्मात् कलत्रवत् तात प्रतिपाल्यः सदा भवान् । (२४।१)
tasmāt kalatravat tāta pratipālyaḥ sadā bhavān |
मूलम् अर्थस्य संरक्ष्यम् एष कार्यविदां नयः । (२५।१)
mūlam arthasya saṃrakṣyam eṣa kāryavidāṃ nayaḥ |
मूले हि सति सिध्यन्ति गुणाः पुष्पफलादयः ॥ (२५।२)
mūle hi sati sidhyanti guṇāḥ puṣpaphalādayaḥ ||
तद् भवान् अस्या कार्यस्य साधने सत्यविक्रमः । (२६।१)
tad bhavān asyā kāryasya sādhane satyavikramaḥ |
बुद्धिविक्रमसम्पन्नो हेतुर् अत्र परंतपः ॥ (२६।२)
buddhivikramasampanno hetur atra paraṃtapaḥ ||
गुरुश्च गुरुपुत्रश्च त्वं हि नः कपिसत्तम । (२७।१)
guruśca guruputraśca tvaṃ hi naḥ kapisattama |
भवन्तम् आश्रित्य वयं समर्था ह्यर्थसाधने ॥ (२७।२)
bhavantam āśritya vayaṃ samarthā hyarthasādhane ||
उक्तवाक्यं महाप्राज्ञं जाम्बवन्तं महाकपिः । (२८।१)
uktavākyaṃ mahāprājñaṃ jāmbavantaṃ mahākapiḥ |
प्रत्युवाचोत्तरं वाक्यं वालिसूनुर् अथाङ्गदः ॥ (२८।२)
pratyuvācottaraṃ vākyaṃ vālisūnur athāṅgadaḥ ||
पुनः खल्विदम् अस्माभिः कार्यं प्रायोपवेशनम् ॥ (२९।२)
punaḥ khalvidam asmābhiḥ kāryaṃ prāyopaveśanam ||
न ह्यकृत्वा हरिपतेः संदेशं तस्य धीमतः । (३०।१)
na hyakṛtvā haripateḥ saṃdeśaṃ tasya dhīmataḥ |
तत्रापि गत्वा प्राणानां पश्यामि परिरक्षणम् ॥ (३०।२)
tatrāpi gatvā prāṇānāṃ paśyāmi parirakṣaṇam ||
स हि प्रसादे चात्यर्थं कोपे च हरिर् ईश्वरः । (३१।१)
sa hi prasāde cātyarthaṃ kope ca harir īśvaraḥ |
तद् यथा ह्यस्य कार्यस्य न भवत्यन्यथा गतिः । (३२।१)
tad yathā hyasya kāryasya na bhavatyanyathā gatiḥ |
तद् भवान् एव दृष्टार्थः संचिन्तयितुम् अर्हति ॥ (३२।२)
tad bhavān eva dṛṣṭārthaḥ saṃcintayitum arhati ||
सो ऽङ्गदेन तदा वीरः प्रत्युक्तः प्लवगर्षभः । (३३।१)
so 'ṅgadena tadā vīraḥ pratyuktaḥ plavagarṣabhaḥ |
जाम्बवान् उत्तरं वाक्यं प्रोवाचेदं ततो ऽङ्गदम् ॥ (३३।२)
jāmbavān uttaraṃ vākyaṃ provācedaṃ tato 'ṅgadam ||
अस्य ते वीर कार्यस्य न किंचित् परिहीयते । (३४।१)
asya te vīra kāryasya na kiṃcit parihīyate |
एष संचोदयाम्येनं यः कार्यं साधयिष्यति ॥ (३४।२)
eṣa saṃcodayāmyenaṃ yaḥ kāryaṃ sādhayiṣyati ||
ततः प्रतीतं प्लवतां वरिष्ठम् एकान्तम् आश्रित्य सुखोपविष्टम् । (३५।१)
tataḥ pratītaṃ plavatāṃ variṣṭham ekāntam āśritya sukhopaviṣṭam |
संचोदयामास हरिप्रवीरो हरिप्रवीरं हनुमन्तम् एव ॥ (३५।२)
saṃcodayāmāsa haripravīro haripravīraṃ hanumantam eva ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.