तत् तु माल्यवतो वाक्यं हितम् उक्तं दशाननः । (१।१)

न मर्षयति दुष्टात्मा कालस्य वशम् आगतः ॥ (१।२)

स बद्ध्वा भ्रुकुटिं वक्त्रे क्रोधस्य वशम् आगतः । (२।१)

अमर्षात् परिवृत्ताक्षो माल्यवन्तम् अथाब्रवीत् ॥ (२।२)

हितबुद्ध्या यद् अहितं वचः परुषम् उच्यते । (३।१)

परपक्षं प्रविश्यैव नैतच्छ्रोत्रगतं मम ॥ (३।२)

मानुषं कृपणं रामम् एकं शाखामृगाश्रयम् । (४।१)

समर्थं मन्यसे केन त्यक्तं पित्रा वनालयम् ॥ (४।२)

रक्षसाम् ईश्वरं मां च देवतानां भयंकरम् । (५।१)

हीनं मां मन्यसे केन अहीनं सर्वविक्रमैः ॥ (५।२)

वीरद्वेषेण वा शङ्के पक्षपातेन वा रिपोः । (६।१)

त्वयाहं परुषाण्युक्तः परप्रोत्साहनेन वा ॥ (६।२)

प्रभवन्तं पदस्थं हि परुषं को ऽभिधास्यति । (७।१)

पण्डितः शास्त्रतत्त्वज्ञो विना प्रोत्साहनाद् रिपोः ॥ (७।२)

आनीय च वनात् सीतां पद्महीनाम् इव श्रियम् । (८।१)

किमर्थं प्रतिदास्यामि राघवस्य भयाद् अहम् ॥ (८।२)

वृतं वानरकोटीभिः ससुग्रीवं सलक्ष्मणम् । (९।१)

पश्य कैश्चिद् अहोभिस्त्वं राघवं निहतं मया ॥ (९।२)

द्वन्द्वे यस्य न तिष्ठन्ति दैवतान्यपि संयुगे । (१०।१)

स कस्माद् रावणो युद्धे भयम् आहारयिष्यति ॥ (१०।२)

द्विधा भज्येयम् अप्येवं न नमेयं तु कस्यचित् । (११।१)

एष मे सहजो दोषः स्वभावो दुरतिक्रमः ॥ (११।२)

यदि तावत् समुद्रे तु सेतुर् बद्धो यदृच्छया । (१२।१)

रामेण विस्मयः को ऽत्र येन ते भयम् आगतम् ॥ (१२।२)

स तु तीर्त्वार्णवं रामः सह वानरसेनया । (१३।१)

प्रतिजानामि ते सत्यं न जीवन् प्रतियास्यति ॥ (१३।२)

एवं ब्रुवाणं संरब्धं रुष्टं विज्ञाय रावणम् । (१४।१)

व्रीडितो माल्यवान् वाक्यं नोत्तरं प्रत्यपद्यत ॥ (१४।२)

जयाशिषा च राजानं वर्धयित्वा यथोचितम् । (१५।१)

माल्यवान् अभ्यनुज्ञातो जगाम स्वं निवेशनम् ॥ (१५।२)

रावणस्तु सहामात्यो मन्त्रयित्वा विमृश्य च । (१६।१)

लङ्कायाम् अतुलां गुप्तिं कारयामास राक्षसः ॥ (१६।२)

व्यादिदेश च पूर्वस्यां प्रहस्तं द्वारि राक्षसम् । (१७।१)

दक्षिणस्यां महावीर्यौ महापार्श्वमहोदरौ ॥ (१७।२)

पश्चिमायाम् अथो द्वारि पुत्रम् इन्द्रजितं तथा । (१८।१)

व्यादिदेश महामायं राक्षसैर् बहुभिर् वृतम् ॥ (१८।२)

उत्तरस्यां पुरद्वारि व्यादिश्य शुकसारणौ । (१९।१)

स्वयं चात्र भविष्यामि मन्त्रिणस्तान् उवाच ह ॥ (१९।२)

राक्षसं तु विरूपाक्षं महावीर्यपराक्रमम् । (२०।१)

मध्यमे ऽस्थापयद् गुल्मे बहुभिः सह राक्षसैः ॥ (२०।२)

एवंविधानं लङ्कायां कृत्वा राक्षसपुंगवः । (२१।१)

मेने कृतार्थम् आत्मानं कृतान्तवशम् आगतः ॥ (२१।२)

विसर्जयामास ततः स मन्त्रिणो विधानम् आज्ञाप्य पुरस्य पुष्कलम् । (२२।१)

जयाशिषा मन्त्रगणेन पूजितो विवेश सो ऽन्तःपुरम् ऋद्धिमन्महत् ॥ (२२।२)