सप्तधा तु कृते गर्भे दितिः परमदुःखिता । (१।१)

सहस्राक्षं दुराधर्षं वाक्यं सानुनयाब्रवीत् ॥ (१।२)

ममापराधाद् गर्भो ऽयं सप्तधा विफलीकृतः । (२।१)

नापराधो ऽस्ति देवेश तवात्र बलसूदन ॥ (२।२)

प्रियं तु कृतम् इच्छामि मम गर्भविपर्यये । (३।१)

मरुतां सप्त सप्तानां स्थानपाला भवन्त्व् इमे ॥ (३।२)

वातस्कन्धा इमे सप्त चरन्तु दिवि पुत्रकाः । (४।१)

मारुता इति विख्याता दिव्यरूपा ममात्मजाः ॥ (४।२)

ब्रह्मलोकं चरत्व् एक इन्द्रलोकं तथापरः । (५।१)

दिवि वायुर् इति ख्यातस् तृतीयो ऽपि महायशाः ॥ (५।२)

चत्वारस् तु सुरश्रेष्ठ दिशो वै तव शासनात् । (६।१)

संचरिष्यन्ति भद्रं ते देवभूता ममात्मजाः । (६।२)

त्वत्कृतेनैव नाम्ना च मारुता इति विश्रुताः ॥ (६।३)

तस्यास् तद्वचनं श्रुत्वा सहस्राक्षः पुरंदरः । (७।१)

उवाच प्राञ्जलिर् वाक्यं दितिं बलनिषूदनः ॥ (७।२)

सर्वम् एतद् यथोक्तं ते भविष्यति न संशयः । (८।१)

विचरिष्यन्ति भद्रं ते देवभूतास् तवात्मजाः ॥ (८।२)

एवं तौ निश्चयं कृत्वा मातापुत्रौ तपोवने । (९।१)

जग्मतुस् त्रिदिवं राम कृतार्थाव् इति नः श्रुतम् ॥ (९।२)

एष देशः स काकुत्स्थ महेन्द्राध्युषितः पुरा । (१०।१)

दितिं यत्र तपः सिद्धाम् एवं परिचचार सः ॥ (१०।२)

इक्ष्वाकोस् तु नरव्याघ्र पुत्रः परमधार्मिकः । (११।१)

अलम्बुषायाम् उत्पन्नो विशाल इति विश्रुतः ॥ (११।२)

तेन चासीद् इह स्थाने विशालेति पुरी कृता ॥ (१२।१)

विशालस्य सुतो राम हेमचन्द्रो महाबलः । (१३।१)

सुचन्द्र इति विख्यातो हेमचन्द्राद् अनन्तरः ॥ (१३।२)

सुचन्द्रतनयो राम धूम्राश्व इति विश्रुतः । (१४।१)

धूम्राश्वतनयश् चापि सृञ्जयः समपद्यत ॥ (१४।२)

सृञ्जयस्य सुतः श्रीमान् सहदेवः प्रतापवान् । (१५।१)

कुशाश्वः सहदेवस्य पुत्रः परमधार्मिकः ॥ (१५।२)

कुशाश्वस्य महातेजाः सोमदत्तः प्रतापवान् । (१६।१)

सोमदत्तस्य पुत्रस् तु काकुत्स्थ इति विश्रुतः ॥ (१६।२)

तस्य पुत्रो महातेजाः सम्प्रत्य् एष पुरीम् इमाम् । (१७।१)

आवसत्य् अमरप्रख्यः सुमतिर् नाम दुर्जयः ॥ (१७।२)

इक्ष्वाकोस् तु प्रसादेन सर्वे वैशालिका नृपाः । (१८।१)

दीर्घायुषो महात्मानो वीर्यवन्तः सुधार्मिकाः ॥ (१८।२)

इहाद्य रजनीं राम सुखं वत्स्यामहे वयम् । (१९।१)

श्वः प्रभाते नरश्रेष्ठ जनकं द्रष्टुम् अर्हसि ॥ (१९।२)

सुमतिस् तु महातेजा विश्वामित्रम् उपागतम् । (२०।१)

श्रुत्वा नरवरश्रेष्ठः प्रत्युद्गच्छन् महायशाः ॥ (२०।२)

पूजां च परमां कृत्वा सोपाध्यायः सबान्धवः । (२१।१)

प्राञ्जलिः कुशलं पृष्ट्वा विश्वामित्रम् अथाब्रवीत् ॥ (२१।२)

धन्यो ऽस्म्य् अनुगृहीतो ऽस्मि यस्य मे विषयं मुने । (२२।१)

सम्प्राप्तो दर्शनं चैव नास्ति धन्यतरो मम ॥ (२२।२)