तैर् वध्यमाना देवाश्च ऋषयश्च तपोधनाः । (१।१)

भयार्ताः शरणं जग्मुर् देवदेवं महेश्वरम् ॥ (१।२)

ते समेत्य तु कामारिं त्रिपुरारिं त्रिलोचनम् । (२।१)

ऊचुः प्राञ्जलयो देवा भयगद्गदभाषिणः ॥ (२।२)

सुकेशपुत्रैर् भगवन् पितामहवरोद्धतैः । (३।१)

प्रजाध्यक्ष प्रजाः सर्वा बाध्यन्ते रिपुबाधन ॥ (३।२)

शरण्यान्यशरण्यानि आश्रमाणि कृतानि नः । (४।१)

स्वर्गाच्च च्यावितः शक्रः स्वर्गे क्रीडन्ति शक्रवत् ॥ (४।२)

अहं विष्णुर् अहं रुद्रो ब्रह्माहं देवराड् अहम् । (५।१)

अहं यमो ऽहं वरुणश्चन्द्रो ऽहं रविर् अप्यहम् ॥ (५।२)

इति ते राक्षसा देव वरदानेन दर्पिताः । (६।१)

बाधन्ते समरोद्धर्षा ये च तेषां पुरःसराः ॥ (६।२)

तन्नो देव भयार्तानाम् अभयं दातुम् अर्हसि । (७।१)

अशिवं वपुर् आस्थाय जहि दैवतकण्टकान् ॥ (७।२)

इत्युक्तस्तु सुरैः सर्वैः कपर्दी नीललोहितः । (८।१)

सुकेशं प्रति सापेक्ष आह देवगणान् प्रभुः ॥ (८।२)

नाहं तान्निहनिष्यामि अवध्या मम ते ऽसुराः । (९।१)

किं तु मन्त्रं प्रदास्यामि यो वै तान्निहनिष्यति ॥ (९।२)

एवम् एव समुद्योगं पुरस्कृत्य सुरर्षभाः । (१०।१)

गच्छन्तु शरणं विष्णुं हनिष्यति स तान् प्रभुः ॥ (१०।२)

ततस्ते जयशब्देन प्रतिनन्द्य महेश्वरम् । (११।१)

विष्णोः समीपम् आजग्मुर् निशाचरभयार्दिताः ॥ (११।२)

शङ्खचक्रधरं देवं प्रणम्य बहु मान्य च । (१२।१)

ऊचुः संभ्रान्तवद् वाक्यं सुकेशतनयार्दिताः ॥ (१२।२)

सुकेशतनयैर् देव त्रिभिस्त्रेताग्निसंनिभैः । (१३।१)

आक्रम्य वरदानेन स्थानान्यपहृतानि नः ॥ (१३।२)

लङ्का नाम पुरी दुर्गा त्रिकूटशिखरे स्थिता । (१४।१)

तत्र स्थिताः प्रबाधन्ते सर्वान्नः क्षणदाचराः ॥ (१४।२)

स त्वम् अस्मत्प्रियार्थं तु जहि तान्मधुसूदन । (१५।१)

चक्रकृत्तास्यकमलान्निवेदय यमाय वै ॥ (१५।२)

भयेष्वभयदो ऽस्माकं नान्यो ऽस्ति भवता समः । (१६।१)

नुद त्वं नो भयं देव नीहारम् इव भास्करः ॥ (१६।२)

इत्येवं दैवतैर् उक्तो देवदेवो जनार्दनः । (१७।१)

अभयं भयदो ऽरीणां दत्त्वा देवान् उवाच ह ॥ (१७।२)

सुकेशं राक्षसं जाने ईशान वरदर्पितम् । (१८।१)

तांश्चास्य तनयाञ् जाने येषां ज्येष्ठः स माल्यवान् ॥ (१८।२)

तान् अहं समतिक्रान्तमर्यादान् राक्षसाधमान् । (१९।१)

सूदयिष्यामि संग्रामे सुरा भवत विज्वराः ॥ (१९।२)

इत्युक्तास्ते सुराः सर्वे विष्णुना प्रभविष्णुना । (२०।१)

यथा वासं ययुर् हृष्टाः प्रशंसन्तो जनार्दनम् ॥ (२०।२)

विबुधानां समुद्योगं माल्यवान् स निशाचरः । (२१।१)

श्रुत्वा तौ भ्रातरौ वीराविदं वचनम् अब्रवीत् ॥ (२१।२)

अमरा ऋषयश्चैव संहत्य किल शंकरम् । (२२।१)

अस्मद्वधं परीप्सन्त इदम् ऊचुस्त्रिलोचनम् ॥ (२२।२)

सुकेशतनया देव वरदानबलोद्धताः । (२३।१)

बाधन्ते ऽस्मान् समुद्युक्ता घोररूपाः पदे पदे ॥ (२३।२)

राक्षसैर् अभिभूताः स्म न शक्ताः स्म उमापते । (२४।१)

स्वेषु वेश्मसु संस्थातुं भयात् तेषां दुरात्मनाम् ॥ (२४।२)

तद् अस्माकं हितार्थे त्वं जहि तांस्तांस्त्रिलोचन । (२५।१)

राक्षसान् हुंकृतेनैव दह प्रदहतां वर ॥ (२५।२)

इत्येवं त्रिदशैर् उक्तो निशम्यान्धकसूदनः । (२६।१)

शिरः करं च धुन्वान इदं वचनम् अब्रवीत् ॥ (२६।२)

अवध्या मम ते देवाः सुकेशतनया रणे । (२७।१)

मन्त्रं तु वः प्रदास्यामि यो वै तान्निहनिष्यति ॥ (२७।२)

यः स चक्रगदापाणिः पीतवासा जनार्दनः । (२८।१)

हनिष्यति स तान् युद्धे शरणं तं प्रपद्यथ ॥ (२८।२)

हरान्नावाप्य ते कामं कामारिम् अभिवाद्य च । (२९।१)

नारायणालयं प्राप्तास्तस्मै सर्वं न्यवेदयन् ॥ (२९।२)

ततो नारायणेनोक्ता देवा इन्द्रपुरोगमाः । (३०।१)

सुरारीन् सूदयिष्यामि सुरा भवत विज्वराः ॥ (३०।२)

देवानां भयभीतानां हरिणा राक्षसर्षभौ । (३१।१)

प्रतिज्ञातो वधो ऽस्माकं तच्चिन्तयथ यत् क्षमम् ॥ (३१।२)

हिरण्यकशिपोर् मृत्युर् अन्येषां च सुरद्विषाम् । (३२।१)

दुःखं नारायणं जेतुं यो नो हन्तुम् अभीप्सति ॥ (३२।२)

ततः सुमाली माली च श्रुत्वा माल्यवतो वचः । (३३।१)

ऊचतुर् भ्रातरं ज्येष्ठं भगांशाविव वासवम् ॥ (३३।२)

स्वधीतं दत्तम् इष्टं च ऐश्वर्यं परिपालितम् । (३४।१)

आयुर् निरामयं प्राप्तं स्वधर्मः स्थापितश्च नः ॥ (३४।२)

देवसागरम् अक्षोभ्यं शस्त्रौघैः प्रविगाह्य च । (३५।१)

जिता देवा रणे नित्यं न नो मृत्युकृतं भयम् ॥ (३५।२)

नारायणश्च रुद्रश्च शक्रश्चापि यमस्तथा । (३६।१)

अस्माकं प्रमुखे स्थातुं सर्व एव हि बिभ्यति ॥ (३६।२)

विष्णोर् दोषश्च नास्त्यत्र कारणं राक्षसेश्वर । (३७।१)

देवानाम् एव दोषेण विष्णोः प्रचलितं मनः ॥ (३७।२)

तस्माद् अद्य समुद्युक्ताः सर्वसैन्यसमावृताः । (३८।१)

देवान् एव जिघांसामो येभ्यो दोषः समुत्थितः ॥ (३८।२)

इति माली सुमाली च माल्यवान् अग्रजः प्रभुः । (३९।१)

उद्योगं घोषयित्वाथ राक्षसाः सर्व एव ते । (३९।२)

युद्धाय निर्ययुः क्रुद्धा जम्भवृत्रबला इव ॥ (३९।३)

स्यन्दनैर् वारणेन्द्रैश्च हयैश्च गिरिसंनिभैः । (४०।१)

खरैर् गोभिर् अथोष्ट्रैश्च शिंशुमारैर् भुजंगमैः ॥ (४०।२)

मकरैः कच्छपैर् मीनैर् विहंगैर् गरुडोपमैः । (४१।१)

सिंहैर् व्याघ्रैर् वराहैश्च सृमरैश्चमरैर् अपि ॥ (४१।२)

त्यक्त्वा लङ्कां ततः सर्वे राक्षसा बलगर्विताः । (४२।१)

प्रयाता देवलोकाय योद्धुं दैवतशत्रवः ॥ (४२।२)

लङ्काविपर्ययं दृष्ट्वा यानि लङ्कालयान्यथ । (४३।१)

भूतानि भयदर्शीनि विमनस्कानि सर्वशः ॥ (४३।२)

भौमास्तथान्तरिक्षाश्च कालाज्ञप्ता भयावहाः । (४४।१)

उत्पाता राक्षसेन्द्राणाम् अभावायोत्थिता द्रुतम् ॥ (४४।२)

अस्थीनि मेघा वर्षन्ति उष्णं शोणितम् एव च । (४५।१)

वेलां समुद्रो ऽप्युत्क्रान्तश्चलन्ते चाचलोत्तमाः ॥ (४५।२)

अट्टहासान् विमुञ्चन्तो घननादसमस्वनान् । (४६।१)

भूताः परिपतन्ति स्म नृत्यमानाः सहस्रशः ॥ (४६।२)

गृध्रचक्रं महच्चापि ज्वलनोद्गारिभिर् मुखैः । (४७।१)

राक्षसानाम् उपरि वै भ्रमते कालचक्रवत् ॥ (४७।२)

तान् अचिन्त्य महोत्पातान् राक्षसा बलगर्विताः । (४८।१)

यन्त्येव न निवर्तन्ते मृत्युपाशावपाशिताः ॥ (४८।२)

माल्यवांश्च सुमाली च माली च रजनीचराः । (४९।१)

आसन् पुरःसरास्तेषां क्रतूनाम् इव पावकाः ॥ (४९।२)

माल्यवन्तं तु ते सर्वे माल्यवन्तम् इवाचलम् । (५०।१)

निशाचरा आश्रयन्ते धातारम् इव देहिनः ॥ (५०।२)

तद् बलं राक्षसेन्द्राणां महाभ्रघननादितम् । (५१।१)

जयेप्सया देवलोकं ययौ मालीवशे स्थितम् ॥ (५१।२)

राक्षसानां समुद्योगं तं तु नारायणः प्रभुः । (५२।१)

देवदूताद् उपश्रुत्य दध्रे युद्धे ततो मनः ॥ (५२।२)

स देवसिद्धर्षिमहोरगैश्च गन्धर्वमुख्याप्सरसोपगीतः । (५३।१)

समाससादामरशत्रुसैन्यं चक्रासिसीरप्रवरादिधारी ॥ (५३।२)

सुपर्णपक्षानिलनुन्नपक्षं भ्रमत्पताकं प्रविकीर्णशस्त्रम् । (५४।१)

चचाल तद् राक्षसराजसैन्यं चलोपलो नील इवाचलेन्द्रः ॥ (५४।२)

तथा शितैः शोणितमांसरूषितैर् युगान्तवैश्वानरतुल्यविग्रहैः । (५५।१)

निशाचराः संपरिवार्य माधवं वरायुधैर् निर्बिभिदुः सहस्रशः ॥ (५५।२)